Piwo

Słownik piwnych pojęć

 

 

Poszerz swoją wiedzę (i zrób wrażenie na znajomych) z naszym piwnym słownikiem!

 

 

 



A   B   C   D   E   F   G   H   I   J   K   L   M   N   O   P   Q   R   S   Ś   T   U   V   W   Z   Ż  


A




AAU

Zobacz Alpha Acid Units.



ABV

Objętościowa ilość alkoholu. Jest to miernik procentowej zawartości alkoholu (wg. objętości), będący najbardziej popularną metodą podawania jego ilości w piwie. Inne metody mierzenia to tradycyjnie używane w USA ABW (wagowa zawartość alkoholu) oraz obliczenia na podstawie zawartości ekstraktu. ABV można obliczyć przez pomnożenie ABW przez 1,25. Drugim sposobem jest odjęcie wartości ektraktu końcowego od ekstraktu początkowego i pomnożenie wyniku przez 131,25.



ABW

Wagowa zawartość alkoholu. Miernik procentowej zawartości alkoholu (wg. wagi), niegdyś powszechnie używany w USA. Wartość określa liczbę gramów alkoholu w 100 centylitrach piwa (np. 5% AWB = 5 gramów alkoholu/100 cl.). Wartość ABW można zamienić na ABV poprzez pomnożenie tej pierwszej przez 1,25. Aby otrzymać wartość ABW z danej ABV należy z kolei pomnożyć tę drugą przez 0,8.



Aceton (zapach)

Zapach acetonu (rozpuszczalnika) może wydobywać się z piwa podczas fermentacji. Jego przyczyną najczęściej jest za wysoka temperatura fermentacji.



Aldehyd octowy

Jeden z chemicznych produktów ubocznych fermentacji, posiadający aromat zielonych jabłek.



Alkohol

Łatwopalna, bezbarwna substancja odpowiedzialna za odurzające właściwości piwa.



Alpha Acid Units (ang.)

Jednostki odpowiadające ilości alfa-kwasów (pochodzących z chmielu) w piwie. AAU to przybliżona miara poziomu goryczki, zazwyczaj używana w browarnictwie domowym. Znane są też pod nazwą HBU (ang. Homebrew Bitterness Units - Jednostki Goryczki w Domowym Piwowarstwie). Wartość AAU można obliczyć przez pomnożenie zawartości alfa-kwasów z chmielu (AA%) przez wagę użytego chmielu.



Altbier

Wytrawne, słodowe i mocno chmielone piwa typu ale, pochodzące z regionu Dusseldorfu w Niemczech. Altbier jest niemiecką wersją angielskiego ale, produkowaną w procesie górnej fermentacji w nieco wyższej temperaturze, a następnie przechowywaną w leżakowni w chłodniejszych warunkach. Dojrzewanie na zimno nadaje mu bardziej aksamitny, delikatny charakter niż angielskiego ale. Styl ten przetrwał w rejonach, gdzie dominującej pozycji nie osiągnęły lagery.
Chmiel w tych piwach jest wyczuwalny bardziej w aromacie niż samym smaku, natomiast treściwość kształtuje się na niskim lub średnim poziomie. Altbier może mieć kolor od jasnozłotego nawet do ciemnobrązowego.

Alk. 4,5-6%



American Adjunct Lager

Jest to najbardziej popularny rodzaj piwa w USA, głównie ze względu na łatwość produkcji oraz wielkie kampanie reklamowe największych browarów, jak Budweiser, Miller i Coors. Dodatki (ang, adjuncts) takie jak ryż czy płatki zbożowe, zapewniają podwyższenie zawartości alkoholu bez specjalnego wpływu na smak. W rezultacie otrzymujemy lekkiego, jasnego lagera o niezbyt wyraźnym smaku, niskiej treściwości i minimalnej goryczce.

Alk. 3,5-6%



American Malt Liquor

Bardzo mocne, jasne piwa typu lager o dość kontrowersyjnej historii w społeczeństwie amerykańskim. Związane jest to z dostępnością tych piw w większych niż zazwyczaj opakowaniach, ich niską ceną, wysoką zawartością alkoholu oraz intensywnymi działaniami reklamowymi prowadzonymi na biedniejszych obszarach miejskich.



Amerykański Bursztynowy/Czerwony Lager

ang. American Amber/Red Lager

Bursztynowo-czerwone lagery o nieco bardziej intensywnym charakterze i kolorze niż American Adjunct Lager. Mają delikatnie słodowy charakter z niskim poziomem goryczki.

Alk. 3,8-6%



Amerykański Ciemny Lager

ang. American Dark Lager

Ciemne lagery z niewielką ilością chmielowych i słodowych nut. Ciemny kolor zawdzięczają zazwyczaj słodowi karmelowemu lub czarnemu słodowi patentowemu. Pomimo swego koloru piwa te, bardziej niż europejskie ciemne lagery, przypominają ich lżejsze, jaśniejsze odpowiedniki.



Amerykański Jasny Lager

ang. American Pale Lager

Rześkie, relatywnie wytrawne piwa o mało intensywnym smaku z minimalnymi nutami chmielowymi i słodowymi. Bywają dość wodniste, a ich gama kolorów waha się od niemal przezroczystego do ciemnego brązu. Są mocno wysycone - często w efekcie dodatkowej karbonizacji. Od trunków typu American Adjunct Lager różnią się brakiem ryżu i płatków zbożowych w składzie.



Amerykański Lekki Lager

Niskoalkoholowa i posiadająca małe wysycenie odmiana piw American pale lager lub American adjunct lager. Styl ten został opracowany stosunkowo niedawno przez wielkie amerykańskie koncerny. Piwa te nie wyróżniają się ani intensywnym smakiem, ani charakterem.



Amerykański Podwójny/Imperialny Pilsner

ang. American Double/Imperial Pilsner

Mocne lagery o słodowym charakterze i smaku niewiele odbiegającym od pilsnera. Niektóre posiadają wyraźną goryczkę, która jednak zazwyczaj zbalansowana jest słodkimi i słodowymi nutami.

Alk. 5%+



Amerykański Porter

ang. American Porter

Piwa podobne do typowego brytyjskiego portera, jednak o nieco większej słodowości, chmielowości i mocy. Bardziej miękka woda nadaje im nieco mniej "mineralny" smak.

Alk. 4,5-7%



Amerykański Stout

ang. American Stout

Amerykański stout nie różni się znacznie od swojego brytyjskiego odpowiednika, jest jednak nieco bardziej chmielony oraz mocniejszy. Zazwyczaj charakteryzuje się wytrawnym, chmielowym finiszem i dodatkiem palonych słodów.

Alk. 5-7,5%



Amerykański Stout Imperialny

ang. American Double/Imperial Stout

Amerykański podwójny stout, zwany także stoutem imperialnym, jest odmianą rosyjskiego imperialnego stouta. Charakteryzuje się mocnym palonym smakiem, treściwością i słodowym charakterem. Zazwyczaj jest ciemny w kolorze. Chmielowa goryczka jest tutaj zbalansowana słodkawym i palonym smakiem słodu.

Alk. 7,5-12%



Amerykańskie Black IPA

ang. American Black IPA (India Pale Ale)

Tradycyjny brytyjski styl, w 1976 wprowadzony na rynek USA przez Anchor Brewing Company.



Amerykańskie Blonde Ale

ang. American Blonde Ale

Lekkie, rześkie piwa typu ale o umiarkowanej chmielowości i treściwości. American Blonde Ale jest często mocniejsze i nieco mniej nachmielone niż jego brytyjskie odpowiedniki.



Amerykańskie Brązowe Ale

ang. American Brown Ale

Średnio treściwe, brązowe piwa posiadające wytrawne nuty palone. Amerykańskie przykłady są na ogół mocniejsze niż brytyjskie i są mocniej chmielone.

Alk. 4,5-6,5%



Amerykańskie Bursztynowe/Czerwone Ale

ang. American Amber/Red Ale

Średnio treściwe piwa typu ale (górnej fermentacji) o ostrym finiszu i gamie kolorów od bursztynowego do czerwonego. Grupa ta może obejmować zarówno dość mdłe przykłady, jak i piwa o zrównoważonych proporcjach słodowo-chmielowych. Bursztynowo-czerwony kolor uzyskuje się dzięki użyciu dużej ilości słodów karmelowych lub monachijskich, albo niewielkiej ilości słodów czekoladowych. Piwa stylu Amber Ale w wydaniu amerykańskim mają na ogół więcej cech charakterystycznych dla słodu ciemnego niż American Pale Ale.

Alk. 4,5-5,5%



Amerykańskie Double/Imperial IPA

ang. American Double/Imperial IPA

Amerykańskie piwo Imperial IPA, zwane także Double (Podwójne) IPA, to wyjątkowo wysoko chmielona, mocna i niekiedy słodka odmiana tradycyjnego India Pale Ale. Ma intensywny smak i od wina jęczmiennego odróżnia się właśnie większą zawartością chmielu.

Alk. 7,5-10%



Amerykańskie Dzikie/Kwaśne Ale

ang. American Sour/Wild Ale

Amerykańskie piwa stylu Sour (kwaśnie) lub Wild (dzikie) Ale to grupa trunków robionych za oceanem przy udziale dzikich drożdży. Mogą one być uzyskane przez zastosowanie techniki sour-mash, wiążącej się z odstawieniem zacieru na 1-3 dni, aby bakterie go zakwasiły. Piwa z tej grupy często posiadają nietypowy smak, który czasem można porównać do flamandzkich kwaśnych piw górnej fermentacji.



Amerykańskie IPA (India Pale Ale)

ang. American IPA (India Pale Ale)

Amerykańska wersja stylu India Pale Ale. Można ją określić jako mocniej chmieloną odmianę American Pale Ale.



Amerykańskie Jasne Ale

ang. American Pale Ale

Piwa o wytrawnym smaku i lekkim charakterze oraz kolorach od złotego do brązowego. W celu uzyskania dużej goryczki i świeżego, kwiatowego aromatu używa się amerykańskich odmian chmielu (np. Cascade, Mt. Hood). Goryczka jest zazwyczaj zrównoważona słodowymi nutami. Brytyjskie odmiany Pale Ale przypominają wersje zza oceanu, jednak są nieco słabsze i mniej chmielone. W ostatnich 25 latach styl ten bardzo zyskał na popularności w USA za sprawą mikrobrowarów.

Alk. 3-5%



Amerykańskie Jasne/Ciemne Pszeniczne Ale

ang. American Pale/Dark Wheat Ale

Rześkie piwo pszeniczne o wyraźnym charakterze, który zawdzięcza drożdżom dolnej fermentacji używanym do jego produkcji. Styl warzony głównie w USA oraz niekiedy w Wielkiej Brytanii. Ciemną odmianę tego piwa produkuje się z ciemniejszych, prażonych rodzajów słodów pszenicznych i jęczmiennych.



Amerykańskie Mocne Ale

ang. American Strong Ale

Mocne piwa o bogatym smaku z bogactwem chmielu i słodu. Generalnie porównywalne ze style English Strong Ale, jednak zazwyczaj odmiany z USA są mocniej chmielone.

Alk. 8%+



Amerykańskie Wino Jęczmienne

Ang. American Barley Wine

Barley Wine (ang. Wino Barley) nie jest winem, ale mocnym napojem typu ale o bogatym smaku. Nazwa pochodzi od winnego charakteru, jakiego nabiera ale przy tak wysokiej mocy trunku. Jest to ciężki, bardzo treściwy napój o mocno owocowo-słodowym profilu, który jest zrównoważony przez goryczką chmielową. Kolor to zazwyczaj brąz lub ciemny brąz. Tak jak stare piwa typu ale American Barley Wine często nabiera optymalnego do wypicia charakteru dopiero po długim okresie dojrzewania.

Alk. 8-15%



Amylazy

Enzymy przetwarzające skrobię w cukry proste.



Angielski Bitter

ang. English Bitter

Prawdopodobnie najbardziej popularny styl piw ale (górnej fermentacji). Bogaty, słodowy smak jest w nim balansowany chmielowością. Nazwa bitter ("gorzki") pochodzi właśnie od chmielowej goryczki. Jest to szeroka kategoria piw, najczęściej lanych, obejmująca takie odmiany jak: Ordinary ("zwyczajny"), Best ("najlepszy") oraz Extra Special Bitter (ESB). Mogą one mieć kolor od jasnozłotego do ciemnobrązowego. Są to generalnie piwa dość wytrawne, średnio chmielone i o niskim wysyceniu.

Alk. 3,5-4,8%



Angielski Porter

ang. English Porter

Średnio treściwe, wytrawne i mocno chmielone piwa ciemne o dużej goryczce. Są solidne i niekiedy słodkie. Porter był dominującym stylem piwa w Wielkiej Brytanii szczególnie w czasie Rewolucji Przemysłowej w XVIII i XIX wieku. Obecnie, po okresie  niemal całkowitego zapomnienia, powraca do łask. Swoją niemal czarną barwę zawdzięcza czarnym i czekoladowym słodom. Portery mają wyraźnie słodowy charakter o bogatych, palonych nutach. Jest to styl podobny do stouta, jednak posiada nieco mniej intensywny smak.

Alk. 4,5-6%



Angielski Stout

ang. English Stout

Ciemne, wyraźnie słodowe i niekiedy słodkie piwo z wyraźną goryczką i ostrym bukietem smakowym. Zarówno słodsze, jak i bardziej wytrawne odmiany produkowane są z palonego jęczmienia, nadającego im kawowe nuty. Niemal czarny kolor pochodzi od palonych, karmelowych lub czekoladowych słodów. Angielskie stouty różnią się od irlandzkich swoją nieco większą słodyczą, innym poziomem chmielenia i zawartością palonego słodu.



Angielskie Brązowe Ale

ang. English Brown Ale

Słodkie, słodowe w charakterze piwa górnej fermentacji o średniej lub pełnej treściwości. Styl ten powstał już w XII wieku i pozostawał popularny do początku "rewolucji" związanej z pojawieniem się jasnych piw ale na początku XIX wieku. Zgodnie z tradycją, Brown Ale ("brązowe ale") produkowano z wędzonego słodu, nadającego mu bogate nuty smakowe. Obecne Brown Ale jest piwem wywodzącym się z Newcastle i zachowało słodki, słodowy i gładki charakter oryginału, jednak bez tak intensywnego wędzonego aromatu. Gama kolorów obejmuje czerwony i różne odcienie brązu.

Alk. 4,5%+



Angielskie Ciemne Łagodne Ale

ang. English Dark Mild Ale

Nisko chmielone piwa górnej fermentacji o słodowym smaku i brązowej lub ciemnobrązowej barwie. Tradycyjne piwo stylu Dark Mild ("ciemne łagodne") jest umiarkowanie słodkie z krągłym, słodowym charakterem. Słody karmelowe i palone zapewniają mu gamę kolorów od głębokiej miedzi do niemal czarnego. Tradycyjnie piwa tego stylu pito w dużych ilościach na angielskich obszarach przemysłowych. Obecnie, po ich niemal kompletnym zaniku, następuje ich powolny powrót do łask.

Alk. 2,5-3,5%



Angielskie IPA (India Pale Ale)

ang. English IPA (India Pale Ale)

Piwa ale o średniej słodowości, umiarkowanie pełnej treściwości i kolorach od złocistego to miedzianego. IPA zaczęto warzyć w XIX wieku jako bardzo goryczkowe, mocne piwo, które potrafiło przetrwać długą podróż podczas eksportu do wszystkich części Imperium Brytyjskiego, w tym także Indii. Zawartość alkoholu, historycznie na poziomie 5,5% do 7,5%, obecnie jest nieco niższa. IPA odróżnia się od standardowego Pale Ale nieco większą mocą, wyższym poziomem chmielenia oraz bardziej intensywnym aromatem.

Alk. 4-7%



Angielskie Jasne Ale

ang. English Pale Ale

Jasne, przejrzyste, średnio chmielone piwa górnej fermentacji o słodowym profilu i bogatym smaku. Pierwsze Pale Ale uwarzono już w XVIII wieku, jednak styl stał się popularny dopiero w czasie Rewolucji Przemysłowej. Powodem tego była konieczność używania drogiego węgla do suszenia jasnego (ang. pale) słodu. Dlatego właśnie przed okresem Rewolucji bardziej powszechny był styl Brown Ale, produkowany z brązowego słodu, suszonego przy użyciu drewna. Industrializacja przyniosła tańsze ceny węgla - a więc i niższe koszty produkcji jasnego słodu - doprowadzając do wybuchu popularności jasnego piwa typu ale. Pomimo swojej nazwy Pale Ale może być piwem o złocistym, ale także miedzianym, bursztynowym i jasnobrązowym kolorze. Tradycyjnie używane rodzaje chmielu to Fuggles, Goldings i Northern Brewer.

Alk. 3,5-5%



Angielskie Jasne Łagodne Ale

ang. English Pale Mild Ale

Lekko chmielone, słabe piwa górnej fermentacji podobne do angielskich Dark Mild Ale. Są od nich jaśniejsze i posiadają umiarkowanie słodki, słodowy charakter.

Alk. 2,5-3,5%



Angielskie Letnie Ale

ang. English Summer Ale

Lekkie, orzeźwiające piwa górnej fermentacji o złotym kolorze i średniej mocy. Początkowo summer ale było sezonowym piwem letnim, jednak obecnie może być warzone przez cały rok. Ze swoim jasnym, podobnym do lagerów kolorem oraz mocnym poziomem chmielenia styl mógł stanowić alternatywę dla lagerów na sezon letni.



Angielskie Mocne Ale

ang. English Strong Ale

Piwa o dużej mocy i słodowym, słodkim smaku z nutami owocowymi, pochodzącymi z fermentacji przy wyższych temperaturach. Gama kolorów obejmuje piwa bursztynowe aż do ciemnoczerwonych. Średni lub wysoki poziom treściwości i wysoka zawartość alkoholu nadają piwu idealny na zimę, rozgrzewający charakter. Dlatego właśnie niektóre browary warzą English Strong Ale jako piwo sezonowe.

Alk. 6,5-10%



Angielskie Stare Ale

ang. English Old Ale

Mocne, słodkie i mocno chmielone piwa górnej fermentacji o dużej treściwości i orzechowych nutach. Oryginalne piwa Old Ale powinno się długo przechowywać przez spożyciem. W niektórych browarach sugeruje się nawet 20-sto letnie leżakowanie zanim piwo osiągnie odpowiedni stan. Obecnie jednak określenie "old" dodaje się do nazw wielu piw, z których część nie ma wiele wspólnego z tym stylem.

Alk. 5-12%



Angielskie Wino Jęczmienne

ang. English Barley Wine

Barley Wine nie jest winem, ale mocnym napojem typu ale o bogatym smaku. Nazwa pochodzi od winnego charakteru, jakiego nabiera piwo ale przy tak wysokiej mocy trunku. Jest to ciężki, bardzo treściwy napój o mocno owocowo-słodowym profilu, który jest zrównoważony przez goryczkę chmielową. Kolor to zazwyczaj brąz lub ciemny brąz. Tak jak stare piwa typu ale Barley Wine zazwyczaj nabiera optymalnego do picia charakteru dopiero po długim okresie dojrzewania.

Alk. 8-15%.



Areometr (gęstościomierz)

Szklane urządzenie służące do pomiaru gęstości (ekstraktu) płynu. W swojej podstawowej formie składa się ze szklanej rurki ze skalą i przymocowanego na dole obciążenia. Gęstościomierze są najczęściej skalibrowane do pomiarów płynu o temperaturze 20°C.



Aromat

Zapach piwa. Weź pod uwagę intensywność zapachu i obecność konkretnych aromatów, jak np. owocowy, chmielowy, orzechowy, ziołowy, palony, kwiatowy czy cytrusowy.



Atmosfera

Weź pod uwagę ogólną atmosferę w pubie. Czy jest przyjazna i sprzyja spotkaniom towarzyskim? Czy muzyka jest odpowiednia do rodzaju baru i Twoich preferencji? Czy kombinacja klienteli, obsługi, rozrywki, muzyki, oświetlenia itp. tworzy odpowiednią atmosferę?



Australijski Lager

ang. Australian Lager

Australijskie lagery to rześkie i dość wytrawne piwa produkowane przez wielkie australijskie browary. Są mało treściwe i mają mało intensywny smak z minimalnymi nutami chmielowymi i słodowymi. Gama kolorów obejmuje bardzo jasne, ale także nawet ciemnobrązowe przykłady, a poziom karbonizacji jest często wysoki i sztucznie otrzymany. Piwa "light" (lekkie) są często mniej mocnymi wersjami tego stylu.



Autoliza

Proces, podczas którego drożdże umierają i są rozkładane przez ich własne enzymy. Prowadzi on do powstawania drożdżowego, "gumowego" aromatu.



B




Balans

Opisuje równowagę pomiędzy róznymi smakami w piwie. Najczęściej określa harmonię pomiędzy słodszymi nutami słodowymi a goryczką chmielową.



Baltazar

Butelka o poejmności 12 litrów.



Baryłka

Rodzaj beczki na piwo, a także jednostka miary. Brytyjska baryłka zawiera 36 galonów, czyli ok. 164 litry. Amerykańska baryłka jest nieco mniejsza - 31,5 galonów amerykańskich, czyli nieco ponad 119 litrów.



Bawarskie Prawo Czystości (niem. Reinheitsgebot)

Niemiecka norma prawna stworzona w 1516 roku w Bawarii. Stanowi ona, że piwo ma być produkowane tylko z czterech składników: wody, słodowanego zboża, drożdży i chmielu. Po początkowym okresie obowiązywania tylko w Bawarii prawo to objęło całe Niemcy. Oryginalna norma określała tylko trzy składniki: wodę, jęczmień i chmiel; drożdże dodano później, po odkryciu przez Louisa Pasteura ich ważnej roli w fermentacji.



Becher (ang.)

Zobacz Willibecher.



Belgian Lace (ang.)

Zobacz Lace (ang.).



Belgijskie Ale

ang. Belgian Ale

Średnio mocne, typowo belgijskie piwa typu ale. Generalnie są bardzie aromatyczne i nieco ostrzejsze w smaku niż angielskie odpowiedniki, mają także nieco bardziej drożdżowo-słodowy charakter. Mogą mieć kolor od złotego do brązowego, a nawet ciemniejszy. Jak zawsze w tak szerokiej kategorii można odnaleźć przykłady o nieco różniących się poziomach chmielu i słodowości w smaku. Większość piw belgijskich wymaga długiego procesu dojrzewania: niekiedy odbywa się ono w drewnianych tankach, gdzie może dochodzić do mieszania się starego piwa z nowo uwarzonym.

Alk. 5-7%



Belgijskie IPA

ang. Belgian IPA

Stosunkowo młody styl piwa, mający swoje miejsce pomiędzy angielskim IPA i belgijskim ale.



Belgijskie Mocne Ciemne Ale

ang. Belgian Strong Dark Ale

Mocne, średnio lub wysoko treściwe belgijskie piwa górnej fermentacji o ciemnobrązowym kolorze. Zazwyczaj mają bogaty smak z tylko niewielkimi akcentami chmielowymi.

Alk. 6%+



Belgijskie Mocne Jasne Ale

ang. Belgian Strong Pale Ale

Mocne, średnio lub wysoko treściwe belgijskie piwa typu ale o jasnym kolorze. Zazwyczaj mają bogaty smak z tylko niewielkimi akcentami chmielowymi.

Alk. 6%+



Beta-kwasy

Jeden z tylko dwóch rodzajów miękkich żywic zawartych w chmielu. Wspólnie z alfa-kwasami wpływają na goryczkowość piwa oraz działają jako konserwant.



Bez-/Niskoalkoholowe

Bardzo nisko- lub bezalkoholowe piwa warzone w dowolnym stylu.

Zawartość alkoholu < 1%



Bez-/Niskoalkoholowe

ang. Low Alcohol

Bardzo nisko lub bezalkoholowe piwa warzone w dowolnym stylu.

Alk. < 1%



Beztlenowce

Organizmy zdolne do życia bez udziału tlenu. Przykładem są drożdże browarnicze, jak np. drożdże lagerowe (dolnej fermentacji).



Bielmo

Wnętrze ziarna jęczmiennego, bogate w substancje odżywcze, takie jak skrobia.



Bière de Garde

Intensywne i bogate smakowo piwo warzone we Francji, blisko granicy z Belgią. Zazwyczaj jest średnio treściwe i o słodowym profilu, który jest jednak dobrze zbalansowany chmielem. Piwo posiada nieco cierpki smak pochodzący od drożdży oraz nuty karmelowe i toffi. Gama kolorów rozciąga się od złocistego do brązowego. Piwo na ogół długo utrzymuje wydatną pianę.

Alk. 6,5-9%.



Birofil

Entuzjasta piwa.



Bitter

Styl piwa oraz angielski przymiotnik określający goryczkowy smak nadawany piwu przez chmiel.



Bitterness Units (ang.)

Zobacz International Bittering Units - IBU (Międzynarodowe Jednostki Goryczy).



Bomber (ang.)

Butelka o pojemności 625 mln. (22 płynne uncje)



Brett

Zobacz Brettanomyces.



Brettanomyces

Brettanomyces (Brett) to rodzaj jednokomórkowych, dzikich drożdży, nadających piwu specyficzne smaki i aromaty, przywodzące na myśl atmosferę obory lub zagrody, zapach zwierząt, czy nawet przepoconego materiału. Na ogół owe odczucia są nieporządane, jednak w niektórych piwach, jak np. belgijski lambic czy kwaśne amerykańskie style, stanowią nieodzowną część profilu smakowego.



Brewster (ang.)

Angielskie określenie kobiety-browarnika.



Browar kontraktowy

Firma warząca własne piwa przy pomocy innego browaru, korzystając z jego aparatury browarniczej. Browar kontraktowy zazwyczaj zachowuje odpowiedzialność za inne aspekty biznesowe, takie jak marketing, sprzedaż i dystrybucja. Polskim przykładem może być Browar Pinta.



Browar restauracyjny

Pub lub restauracja, w których na miejscu warzy się piwo dla własnych celów. Piwo może być serwowane wprost z tanków wyszynkowych, a także niekiedy dodatkowo sprzedawane w butelkach.



Brzeczka

Gęsty, słodki roztwór będący rezultatem zacieru słodu.



Brzeczka chmielona

Brzeczka na etapie po chmieleniu.



Brzeczka przednia

Brzeczka w momencie otrzymania jej z filtracji zacieru.



BU

Zobacz International Bittering Units (IBU)



Bunghole (ang.)

Angielski termin oznaczający otwór w beczce lub casku, przez który czerpie się zawartość.



C




CAMRA

Akronim pochodzący od nazwy grupy konsumenckiej Kampania na rzecz Prawdziwego Ale (ang. Campaign for Real Ale). Utworzono ją w 1971 roku w Wielkiej Brytanii w celu promocji i zachowania tradycji picia piw dojrzewanjących w beczkach.



Carlsberg Polska

Polska filia Grupy Carlsberg, której trzy główne browary w Polsce to Okocim, Kasztelan oraz Bosman. Jest trzecim pod względem wielkości producentem piwa w kraju i posiada około 14% rynku.



Cask

Rodzaj szczelnej beczki na piwo. Obecnie produkowane ze stali nierdzewnej bądź aluminium, kiedyś powstawały z klepek ściskanych metalowymi obręczami.



Chalice (ang.)

Rodzaj kielicha zazwyczaj kojarzony z belgijskimi piwami klasztornymi, niekiedy ozdobiony na brzegu pierścieniem ze szlachetnego metalu.



Chmiel

Roślina pnąca z rodziny konopiowatych o łacińśkiej nazwie Humulus Lupulus. Zazwyczaj w piwowarstwie stosuje się tylko owocostany żeńskie, zwane szyszkami, lub zrobiony z nich granulat. Chmiel odpowiada za goryczkę i aromat piwa, ale też działa jako naturalny konserwant, gdyż posiada właściwości antyseptyczne. Istnieje ponad 100 odmian chmielu, m.in.: Brewer's Gold, Bullion, Cascade, Centennial, Fuggles, Goldings, Hallertau, Nugget, Northern Brewer, Perle, Żatecki; a także polskie: Lubelski, Sybilla, Marynka, Zula i wiele innych. Znane są przypadki stosowania chmielu do produkcji piwa już 1000 lat p.n.e., jednak możliwe jest, że już nawet 5000 lat wcześniej sięgano po tę roślinę.



Chmiel aromatyczny

Chmiel dodawany do piwa po gotowaniu w celu nadania mu większego aromatu.



Chmiel Goryczkowy

Chmiel dodawany podczas gotowania brzeczki, odpowiedzialny za poziom goryczki piwa.



Chmielenie

Dodawanie chmielu do piwa.



Chmielenie na mokro

ang. Wet Hopping

Chmielenie piwa świeżo zebranym (nie suszonym) chmielem, dzięki czemu piwo nabiera innych aromatów i nut smakowych.



Chmielenie na zimno

Proces dodawania chmielu po gotowaniu i schłodzeniu brzeczki, mający na celu zwiększenie w piwie poziomu chmielowego aromatu bez zwiększania goryczki. Zabieg ten, po angielsku zwany dry hopping, jest częściej stosowany przy produkcji piw górnej fermentacji. Przy piwach dolnej fermentacji zastosowanie ma nieco odrębna technika późnego chmielenia (ang. late hopping).



Chłodnica brzeczki

Zobacz Wymiennik ciepła.



Ciało piwa

Zobacz Uczucie w ustach.



Ciemny Koźlak

niem. Dunkler Bock

Krągłe piwo ciemne będące bardziej słodową wariacją stylu bock. Jest średnio lub wysoko treściwe, z głębokim, ciemniejszym od standardowego bocka kolorem. Posiada pewne chmielowe akcenty smakowe, które balansują słodową słodycz.



CO2

Zobacz Dwutlenek Węgla.



Cukier kandyzowany

Nieczynny chemicznie cukier często używany np. w piwach belgijskich. Robi się go poprzez podgrzanie do bardzo wysokiej temperatury i następnie schłodzenie skoncentrowanego roztworu cukru. Jako że jest bierny chemicznie, jego głowną rolą jest zwiększenie zawartości alkoholu (poprzez rozkład przez drożdże) oraz poprawa stabilności piany. Występuje w formie stałej oraz jako syrop i może być stosowany do refermentacji butelkowanego piwa.



Cukier słodowy

Zobacz Maltoza.



Cukier trzcinowy

Łatwo fermentowalny cukier, najczęściej spotykany w postaci popularnego białego cukru stołowego. Można go uzyskać z trzciny cukrowej, buraków cukrowych, klonu cukrowego i kilku innych, mniej popularnych, źródeł. W produkcji piwa używa się go jako dodatku zwiększającego zawartość alkoholu. Jest tańszy niż słód i dodatkowo sprawia, że barwa piwa jest jaśniejsza, a treściwość - niższa. Cukier ten może też być (choć rzadziej niż glukoza czy cukier kandyzowany) używany jako inicjator refermentacji butelkowanego piwa.



Cydr

ang. Cider

Cydr to nie piwo, a napój alkoholowy produkowany z przefermentowanych jabłek. Podobnie jak piwo cydr posiada wiele odmian. Angielskie wersje są zazwyczaj relatywnie wytrawne i nisko nagazowane. Trunki pochodzące z Francji są często słodsze i zawierają więcej CO2. Podobnie jak z przypadku niektórych piw wybrane odmiany cydru (szczególnie w Anglii) dojrzewają w beczkach.



Cyrkulacyjny System Zacierania

Sposób zacierania oraz sprzęt preferowany przez niektórych domowych browarników.



Czarny Słód

Używa się go w celu dodania smaku i koloru ciemniejszym piwom, takim jak łagodne ale, portery czy stouty. Otrzymuje się go podobnie jak słód czekoladowy, jednak jest jeszcze ciemniejszy.



Czeski Pilsner

ang. Czech Pilsner

Piwo pilsner (także znane jako pilsener lub pils) pierwszy raz uwarzono w Bohemii na terenie obecnych Czech. Czeskie pilsnery to średnio lub pełno treściwe piwa znane ze złocistego koloru, słodowego smaku i kwiatowo-chmielowego aromatu. Przyjęło się, że piwa tego typu powinny mieć minimum 28 jednostek goryczki (IBU). Niektórzy znawcy uważają, że prawdziwy czeski pilsner powinno się warzyć tylko z jęczmienia pochodzącego z Bohemii lub Moraw oraz chmielu Saaz z regionu Žatec. Pilsner jest stylem popularnym na całym świecie.

Alk. 4-5%



D




Dekokcja

Metoda zaciera słodu, używana głównie w dużych browarach. Polega na odebraniu części zacieru, podgrzaniu jej i ponownym dodaniu do głównej mieszaniny. Proces ten często powtarza się kilka razy na tę samą warkę.



Dekstryny

Grupa niefermentowalnych węglowodanów, powstających przy udziale enzymów z jęczmienia. Mają one wpływ na smak i treściwość piwa.



Diacetyl

Naturalny związek chemiczny będący produktem ubocznym fermentacji. Nadaje piwu charakterystyczny maślany posmak. Na ogół jego obecność jest niepożądana w piwie, jednak w przypadku niektórych stylów - jest ich nieodzowną częścią.



DMS

Zobacz Siarczek Dimetylu.



Dodatki

Wszelkie substancje dodawane do piwa poza wodą, słodem, chmielem, drożdżami i typowymi dodatkami niesłodowanymi. Dorzuca się je w trakcie warzenia i nie usuwa przed konsumpcją. Przykładami takich dodatków są enzymy i substancje odżywcze dla drożdży. Istnieje także grupa substancji wspomagających sam proces produkcji, które po spełnieniu swojej roli usuwa się z piwa przed konsumpcją.



Dodatki niesłodowane

Wszelkie niesłodowane ziarna lub inne fermentowalne surowce stanowiące składnik piwa. Zboża tego typu (jak np. kukurydza, płatki jęczmienne czy ryż) stosuje się za względu na ich niższą cenę lub w celu dodania piwu lekkości. Inne substancje zawierające fermentowalne węglowodany, jak np. miód czy syrop, także należą do grupy dodatków niesłodowanych, zwanych po angielsku adjuncts.



Dojrzewanie

Okres czasu, w którym piwo nabiera pełni swojego bukietu smakowo-zapachowego po fermentacji.



Dojrzewanie w beczce

Zobacz Piwo dojrzewające w beczkach.



Dojrzewanie w butelce

Proces rozpoczynający się rozlaniem do butelek naturalnie karbonizowanego piwa bez uprzedniego usunięcia drożdży ani spasteryzowania go. Dzięki pozostającym wewnątrz drożdżom - oraz często dodaniu pożywki dla nich w postaci np. glukozy - w butelkach może zajść refermentacja. Zapewnia ona dodatkowe nagazowanie piwa, bardziej intensywny smak oraz może podwyższyć zawartość alkoholu.



Dolna fermentacja

Charakteryzuje się opadaniem drożdży na dno zbiornika fermentacyjnego. Tego typu drożdże czasem zwane są drożdżami lagerowymi, a piwa tak powstające - lagerami.



Dopieniacz

Funkcja kranów do nalewania piwa umożliwiająca utworzenie obfitej piany na szczycie nalewanego piwa.



Dortmunder Export

Mocny, rześki i relatywnie wytrawny lager o słodowym profilu i dużej treściwości. Styl ten wywodzi się z Dortmundu. Piwo Dortmunder jest ciemniejsze i ma wyraźniejszy charakter niż standardowy jasny lager czy pilsner.



Dosage (ang.)

Angielski termin odnoszący się do czynności dodawania drożdży bezpośrednio do butelek przez zakapslowaniem, aby piwo mogło przejść refermentację w butelkach.



Drożdże

Grzyby odpowiedzialne za wytworzenie alkoholu w piwie. Rozkładają cukry słodowe z brzeczki na alkohol i dwutlenek węgla. Do produkcji piw górnej fermentacji (ale) stosuje się gatunek Saccharomyces Cerevisiae, natomiast do piw dolnej fermentacji (lagerów) - Saccharomyces Carlsbergensis.



Dubbel

Ciemne, słodowe, mocne piwa górnej fermentacji nawiązujące do tradycji trapistów, jednak obecnie warzone głównie przez świeckie browary. Ich typowy kolor to ciemny, zamglony brąz. Posiadają bogaty smak, na który składają się słodowość, owocowe akcenty oraz drożdżowy charakter. Piwa te często dojrzewają w butelkach.

Alk. 6,5-8%

Zob. też: Trappist.



Dunkel

Niemieckie słowo oznaczające "ciemny", często stosowane w nazwach piw.



Dunkelweizen

Ciemnobursztynowe piwo pszeniczne o wyraźnym charakterze z wyczuwalnymi przyprawami. Ciemne słody nadają mu bogaty charakter z prażonymi i czekoladowymi nutami. Często w smaku wyczuć można akcenty bananowe, toffi oraz goździki.

Alk. 4,5-6,2%



Dwutlenek węgla

Nieczynny chemicznie gas wytwarzany podczas fermentacji. Dwutlenek węgla (CO2) jest odpowiedzialny za bąbelki (karbonizację) w piwie. Czasem może być sztucznie dodawany w celu nadania piwu odpowiedniego charakteru.



Dyniowe Ale

ang. Pumpkin Ale

Piwo o smaku dyni, tradycyjnie warzone na jesieni w Ameryce Północnej.



E




EBC

Skala stosowana do określania koloru piwa, opracowana przez Europejską Konwencję Piwa. Ma większą rozpiętość niż skala SRM, gdyż bardzo jasne piwa reprezentują wartości zbliżone do zera, podczas gdy te najciemniejsze - ponad 130. W celu przeliczenia wyniku EBC na SRM należy pierwszą wartość pomnożyć przez 0,508.



Eksport

Ogólny termin określający piwa produkowane na eksport do innych krajów.



Ekstra Specjalny Bitter (ESB)

ang. Extra Special/Strong Bitter (ESB)

Przypominające bittery mocne piwa górnej fermentacji, określane jako premium lub special bitters. Mają nieco bardziej zbalansowany, nie zawsze mocno goryczkowy charakter. Piwo to często podaje się - zgodnie z tradycją - prosto z beczki, jest jednak też butelkowane.

Alk. 4,5-6%



Ekstrakt

Wartość ekstraktu w piwie jest kluczowa dla obliczenia w nim zawartości alkoholu. Wartość ekstraktu oblicza się przez określenie ilości cukrów w brzeczce, stanowiących o gęstości piwa, w porównaniu do gęstości czystej wody, która wynosi 1.000. Wartość ekstraktu danej warki w języku angielskim określa się jako specific gravity (SG). Mierzy się ją w różnych momentach procesu produkcji; ekstrakt początkowy, mierzony w brzeczce przed fermentacją, to Original Gravity (OG), natomiast ekstrakt końcowy (po fermentacji) - Final Gravity (FG). Przykładowe OG danego piwa może wynosić 1.044, natomiast na końcu (FG) będzie to np. 1.010, zapewniając poprzez fermentację zawartość alkoholu na poziomie 4,2%.



Ekstrakt chmielu

Wyciąg otrzymany z chmielu i następnie zagęszczony, stosowany w produkcji piwa jako alternatywa dla całych szyszek chmielu.



Ekstrakt końcowy

Wartość określająca ekstrakt piwa (jego gęstość) po zakończeniu fermentacji. Określana także jako FG (ang. Final Gravity, Final SG & Terminal Gravity).



Ekstrakt początkowy

Ekstrakt początkowy (ang. original gravity - OG) to ekstrakt brzeczki przed rozpoczęciem fermentacji. Przykładowo, jego wartość dla danego piwa może wynosić 1.044, dla którego ekstrakt końcowy to 1.010, dając w rezultacie piwo o 4.2% alkoholu.



Entire

Nazwa starego stylu piwa będącego pierwszą formą portera.



Enzymy diastatyczne

Zobacz Amylaza.



Esktrakt słodowy

Syrop lub proszek, którego zastosowanie skraca proces produkcji piwa. Uzyskuje się go z brzeczki przedniej. Znajduje on zastosowanie głównie w masowej produkcji przez duże koncerny, w celu zwiększenia wydajności i obniżenia kosztów.



Estry

Związki o aromacie owocowym i kwiatowym, powstające w czasie fermentacji.



Etanol

Zobacz Alkohol.



Etylowy alkohol

Zobacz Alkohol.



Europejski Ciemny Lager

ang. European Dark Lager

Ciemne piwa dolnej fermentacji o średniej mocy. Mają gładki, słodowy, lecz dobrze zbalansowany charakter. W przeszłości kolor piwa (pitego najczęściej z nieprzeźroczystych metalowych lub ceramicznych naczyń) nie miał wielkiego znaczenia i ciemne piwa były bardzo popularne. Jednak wraz z gwałtownym rozkwitem piwa jasnego i pojawieniem się stylu pilsner styl dark lager zaczął tracić na popularności.

Alk. 4-7%.



Europejski Pilsner

Styl pilsner to jasne, wyraźnie chmielone lagery, należące do grupy najbardziej popularnych piw na świecie. Pierwszego pilsa uwarzono w Pilznie, w Bohemii. Historyczne ośrodki warzenia tego stylu znajdują się właśnie w Czechach oraz Niemczech, jednak obecnie piwo to produkuje się w całej Europie i na innych kontynentach. Kategoria europejskiego pilsnera obejmuje piwa, które nie odpowiadają definicji czeskiego i niemieckiego pilsnera.

Alk. 4-5%



Europejskie Jednostki Goryczy

(EBU) ang. European Bittering Units

Zobacz Międzynarodowe Jednostki Goryczy.



Europejskie Piwa Owocowe i Smakowe

ang. European Fruit & Flavoured

Piwa górnej lub dolnej fermentacji o smaku owocowym. Tradycja dodawania owoców do piwa liczy sobie już wiele stuleci. Treściwość, kolor, charakter chmielu i moc piwa mogą być różne w zależności od rodzaju użytych owoców. Tradycyjnie piwa owocowe wywodzi się z belgijskich piw typu lambic. W ostatnich czasach, odzwierciedlając rosnące zainteresowanie owocowym piwem, wiele polskich browarów rozszerzyło swój asortyment, eksperymentując z nowymi i egzotycznymi smakami, m.in. śliwek, wiśni, jagód, malin i wielu innych.

Piwa te mają różną zawartość alkoholu.



Europejskie Piwo Jasne Lekkie

ang. European Pale Light Lager

Jasny lager o małej zawartości alkoholu i rześkim, relatywnie wytrawnym smaku z niewielkimi chmielowymi i słodowymi akcentami. Ma często niską treściwość i kolory od bardzo jasnego do brązowego. Piwa te mają na ogół duży, często sztucznie otrzymany, poziom karbonizacji.

Alk. 3-4,2%



Europejskie Piwo Jasne Mocne

ang. European Pale Strong Lager

Mocne, jasne lagery. Te relatywnie rześkie piwa mogą zawierać pewne ilości chmielowego oraz nieco więcej słodowego smaku. Zakres ich kolorów obejmuje barwy od bardzo jasnej do ciemnego brązu, jednak wiele przykładów posiada nieco ciemniejsze, bursztynowe zabarwienie. Wysycenie CO2 jest na wysokim poziomie i często pochodzi z dodatkowego procesu karbonizacji. Lepszymi przykładami jasnego mocnego wydają się być te pochodzące z mniejszych i regionalnych browarów, w których są one nadal warzone według tradycyjnych metod produkcji piwa (poza nowoczesnymi browarami masowej produkcji). Także w przypadku tego stylu niepasteryzowane i niefiltrowane odmiany często zachowują w butelce mętne osady.

Alk. 6-9%



Europejskie Piwo Jasne Pełne

ang. European Pale Full Lager

Jasny lager o niemałej mocy. Piwa te są zwykle dość ostre i wytrawne, ale mają mało intensywne nuty chmielowe i niewiele słodowego smaku. Charakteryzują się niewielką treściwością i kolorem od bardzo bladego do ciemnego brązu. Poziom karbonizacji jest wysoki i często sztucznie otrzymany. Wiele z najbardziej popularnych, masowo produkowanych marek lagerów należy właśnie do tej kategorii. Lepsze piwa tego stylu są często warzone według tradycyjnych metod produkcji (poza nowoczesnymi browarami masowej produkcji).

Alk. 4-5%



Europejskie Piwo Miodowe

ang. European Honey Beer

Piwo o smaku i aromacie miodu. Miód jest popularnym dodatkiem wśród piwowarów, ponieważ zapewnia różnorodne smaki i aromaty, zwiększające złożoność i charakter. Miód zawiera całą grupę cukrów, a także organizmy żywe - takie jak drożdże i bakterie - oraz enzymy. Może być dodany bezpośrednio do piwa, w którym fermentuje nawet 8 tygodni. Ilość dodawanego miodu stanowi tylko około 2-10% składników. Stosowanych może być wiele rodzajów miodu, w zależności od pożądanego smaku i charakteru piwa.

Piwa te mają różną zawartość alkoholu.



Europejskie Piwo Pszeniczne

ang. European Wheat Beer

Piwa pszeniczne produkowane są z jęczmienia słodowego (podobnie jak inne piwa), ale posiadają również część słodu pszenicznego. Piwa wytworzonego wyłącznie ze słodu pszenicznego (bez jęczmienia) nie udałoby się wyprodukować, ponieważ składniki z ziarna pszenicy nie byłyby w stanie przetworzyć skrobię w cukier. Piwa pszeniczne są często mętne i mają kolor żółty lub pomarańczowy. Doszukać się w nich można smaku śliwki, jabłka i banana, a także posmaku wanilii. Piwa pszeniczne zazwyczaj bardzo dobrze gaszą pragnienie.

Piwa o różnej zawartości alkoholu.



Excess Gravity (ang.)

Zobacz Gravity Units (ang.)



Extra Stout

Piwo o podobnym, choć bardziej intensywnym i bogatszym, profilu smakowym do stylu dry stout.

Alk. 5,5-7,0%



F




Faro

Mieszanina piw typu lambic, dodatkowo dosłodzona cukrem. Butelkowane odmiany podlegają filtracji lub pasteryzacji w celu usunięcia osadów drożdżowych i uniemożliwienia fermentacji większej ilości cukru. Efekt końcowy to orzeźwiające, nieco słodkie piwo o dużym wysyceniu. Niektóre wersje piwa Faro zawierają także inne dodatki, jak np. skórkę pomarańczową.



Faza wysokich krążków

Okres, w którym fermentacja jest najbardziej intensywna, a na powierzchni tworzy się najbardziej obfita piana.



Fenole

Związki chemiczne zawarte w piwie, niekiedy nadające mu ostry, ziołowy posmak czasem określany jako "apteczny". Niektóre akcenty fenolowe uważa się za porządane (np. w niemieckich piwach pszenicznych), jednak w większości piw nie są one mile widziane. Fenole w piwie mogą pochodzić od niektórych szczepów drożdży, zakażających piwo bakterii, z wody użytej do produkcji, a nawet ze środków czyszczących aparaturę browarniczą.



Fenolowy smak/zapach

Ziołowy lub niekiedy określany jako "apteczny" smak (lub zapach) w piwie, powodowany przez zwiąki fenolowe.



Fermentacja

Wykonywany przez drożdże rozkład cukrów fermentowalnych. W jego skutku powstają - w bardzo zbliżonych proporcjach - alkohol i dwutlenek węgla. Rozróżnia się dwie podstawowe metody fermentacji piwa: górną fermentację (piwa typu ale) oraz dolną fermentację (lagery).



Fermentacja burzliwa

Główna część procesu fermentacji, w której drożdże rozkładają fermentowalne cukry z brzeczki na alkohol i dwutlenek węgla. Fermentacja burzliwa odbywa się w kadziach fermentacyjnych w browarze (w przeciwieństwie do refermentacji, która zachodzi w butelkach lub beczkach).



Fermentor

Zobacz Tank fermentacyjny.



Fermentowalne cukry

Cukry, które dają się poddać fermentacji przez drożdże. Należą do nich np. fruktoza, glukoza, maltoza, maltotrioza i sukroza.



Filtracja

Przesączenie piwa przez przepuszczalny materiał w celu usunięcia osadów stałych, w szczególności drożdży.



Filtrowanie zacieru

Proces oddzielania brzeczki przedniej od młóta (stałych resztek słodu) przed gotowaniem brzeczki.



Final SG (ang.)

Zobacz Ekstrakt końcowy.



Finishing Gravity (ang.)

Zobacz Ekstrakt końcowy.



Finishing Hops (ang.)

Zobacz Chmielenie na zimno, Późne chmielenie.



Firkin (ang.)

Angielska miara objętości piwa równa 9 galonom imperialnym (ok. 41 litrów). Także mała drewniana beczka takiej pojemności.



Flandryjski Oud Bruin/Vieille Brune

hol. Flanders Oud Bruin

Mocne piwo dojrzewające w butelkach, pochodzące z Regionu Flamandzkiego w Belgii. Nazwa Oud Bruin w lokalnym języku oznacza "stare brązowe" i odnosi się do długiego okresu dojrzewania piwa (niekiedy w dębowych zbiornikach), trwającego nawet rok. Wtórna fermentacja oraz dojrzewanie w butelkach pozwalają na rozwinięcie się wyraźnie kwaśnego smaku.



Flandryjskie Czerwone Ale

fr. Bière Rouge

Piwo z Regionu Flamandzkiego o wyraźnie winnym charakterze. Podobnie jak w wypadku Flanders Oud Bruin w celu wytworzenia się kwaśnego smaku piwo podlega długiemu procesowi dojrzewania. Charakteryzuje się bogatą gamą owocowych smaków  z wyczuwalnymi przyprawami oraz niewielkim poziomem goryczki chmielowej. Swój kolor zawdzięcza czerwonemu słodowi.



Flet

Rodzaj kieliszka najczęściej kojarzony z szampanem. Kieliszki tego typu są smukłe i mają górną krawędź o mniejszej średnicy niż środkowa część, dzięki czemu trunek wolniej traci nagazowanie.



Flokulacja (kłaczkowanie)

Zbieranie się cząsteczek drożdży w "kłaczki", które wypływają na powierzchnię brzeczki w czasie i po fermentacji. Różne szczepy drożdży mają różną zdolność flokulacji.



Framboise

Rodzaj malinowego piwa typu lambic. Znany też jako Frambozen.



Frambozen

Zobacz Framboise.



Fuzel

Rodzaj alkoholu powstającego podczas fermentacji w bardzo wysokiej temperaturze. Ma drażniące właściwości, przypominające nieco substancje jak np. rozpuszczalnik. Fuzel (inaczej niedogon) może być bezpośrednią przyczyną  kaca.



G




Galon

Jednostka objętości piwa. Galon imperialny (stosowany w Wielkiej Brytanii) równa się ośmiu pintom, czyli 4,54 litra. Galon amerykański jest mniejszy - 3,87 litra.



Galon Imperialny

Zobacz Galon.



Gąsior

Szklany bądź plastikowy baniak, często stosowany w piwowartwie domowym do fermentowania piwa. Typowa pojemność takiego baniaka to 25 litrów.



Gęstość końcowa

Zobacz Ekstrakt końcowy.



Gęstość początkowa

Zobacz Ekstrakt początkowy.



Gęstwa

Osad utworzony z drożdży na dnie zbiornika po fermentacji.



Gips

Zobacz Siarczan Wapnia.



Glikoliza

Rozkład cukrów w trakcie fermentacji.



Goblet (czara)

Rodzaj kielicha do piwa o okrągłym kształcie, przypominającego nieco duże kieliszki do brandy lub koniaku. Na ogół używa się ich do powolnego picia wysokoalkoholowych piw.



Górna fermentacja

Charakteryzuje się wypływaniem drożdży na powierzchnię w kadziach fermentacyjnych. Drożdże górnej fermentacji w języku angielskim określa się mianem ale yeasts, a piwa z nich powstające - ale.



Goryczka

Ostry smak w piwie powodowany przez taniny zawarte w chmielu.



Gose

Rześkie, wytrawne, tradycyjne piwo pszeniczne produkowane z większej niż zazwyczaj części słodów pszenicznych. Ma mętny, jasnopomarańczowy kolor i zawiera takie dodatki, jak kolendra, sól oraz syrop dla zbalansowania smaku. Styl ten wywodzi się z Lipska.



Gravity Units (ang.)

Angielski termin odnoszący się do popularnych tam jednostek miary ekstraktu piwa w skróconym zapisie, oddającym tylko dwie istotne cyfry wartości ekstraktu (ang. gravity). Dla przykładu wartość ekstraktu początkowego 1.038 wyrazimy przez 38.



Growler (ang.)

Angielski nazwa butelki w kształcie dzbanka, służącej m.in. do transportu piwa lanego w lokalnego pubu. Typowa pojemność to 0.5 galonu (niacałe 2 litry).



Gruit

Historyczny styl piwa wywodzący się jeszcze z czasów średniowiecza. W Europie, zanim w XV wieku odkryto właściwości chmielu, do wyrobu piwa stosowano wyselekcjonowane zioła (niem. gruit). Używano wielu różnych rodzajów ziół, z których najbardziej popularne to min. krwawnik, jałowiec, dziki rozmaryn i przytulia. Konkretne piwo warzono z dodatkiem jednego ich gatunku lub mieszanki. Zioła, a także przyprawy i jagody, nadawały piwu złożony smak i aromat, niekiedy przypominające ziołową herbatę czy wermut. Szkockie odmiany stylu mogły także zawierać m.in. wodorosty.



Grupa Carlsberg

Duńska firma piwowarska będąca czwartym na świecie producentem piwa. Wartość sprzedaży jej piw w 2010 roku to około 800 milionów dolarów. W Polsce firma działa poprzez filię Carlsberg Polska.



Grupa Żywiec

Firma powiwarska będąca pod kontrolą kompanii Heineken International. Posiada pięć głównych browarów: Żywiec, Warka, Leżajsk, Elbrewery w Elblągu i Bracki Browar Zamkowy w Cieszynie. Grupa Żywiec posiada ok. 35-cio procentowy udział w polskim rynku.



Grys kukurydziany

Dodatek do piwa, szczególnie popularny w USA. Zazwyczaj konieczne jest użycie specjalnego pieca do przetworzenia grysu w wysokiej temperaturze.



GU (ang.)

GU - zobacz Gravity Units (ang.)



Gueuze

Wytrawne, słodowe piwo o złożonym smaku. Jest ono mieszaniną młodych i starych piw typu lambic, dającą w efekcie bardziej wyszukany trunek. Typowo dla piw lambic, nie da się jednoznacznie określić profilu smakowego stylu Geuze, jednak zazwyczaj goryczka i aromat chmielowy pozostają na niskim poziomie. Charakterystyczny kwaśny smak jest efektem zastosowania dzikich drożdży. Filtrowane i pasteryzowane odmiany mają nieco mniej złożony charakter.



Główna fermentacja

Zobacz Fermentacja burzliwa



H




HBU

Domowe Jednostki Goryczy (ang. Home Bitterness Units). Zobacz AAU.



Hefe

Niemieckie wyraz oznaczający 'drożdże', używany w stosunku do piw niefiltrowanych.



Hefeweizen

Piwa o bardziej intensywnie pszenicznym profilu niż inne zawierające to zboże. Posiadają mętny kolor, który waha się od bardzo jasnego do ciemnego brązu. Styl charakteryzuje się niskim chmieleniem oraz często akcentami bananowymi, goździków oraz wanilii. Istnieje wiele odmian Hefeweizen, piwa historycznie wywodzącego się z Bawarii.



Heineken International BV

Kompania browarnicza z Holandii posiadająca ponad 120 browarów na świecie. Jest trzecim największym producentem na świecie, osiagnąwszy 1,4 miliarda Euro zysku w 2011 roku. Pod jej kontrolą znajduje się polska Grupa Żywiec.



Hell

Niemiecki wyraz znaczący "jasny"; jego przeciwieństwem jest dunkel - "ciemny".



Hogshead (ang.)

Miara objętości piwa wynosząca 52,5 galonów, czyli 238 litrów. Określenie pochodzi od nazwy beczki o takiej pojemności.



Hopback (ang.)

Szczelny pojemnik, do którego przelewa się brzeczkę po gotowaniu w celu odfiltrowania osadów brzecznych. Rolę filtra odgrywa tu sam chmiel, który nadaje brzeczce dodatkowe aromaty.



I




IBU

Zobacz International Bittering Units (IBU).



Infuzja

Proces moczenia ziarna w wodzie (lub brzeczce) w celu wydobycia i rozpuszczenia w wodzie substancji z ziarna.



Initial Fermentation (ang.)

Zobacz Fermentacja burzliwa.



Inne (nie piwo)

Inne napoje alkoholowe.



International Bittering Units - IBU (Międzynarodowe Jednostki Goryczy)

Międzynarodowy standard mierzenia poziomu goryczki w piwie znany jako IBU. Wyższa wartość IBU oznacza bardziej goryczkowe piwo. Niektóre lagery mogą mieć  zaledwie 10 IBU, piwa India Pale Ale - 50, Stouty - 60, a bardzo mocno goryczkowe piwa - nawet ponad 100. 1 IBU równa się 1 mg izomeryzowanych olejków chmielowych w litrze piwa. Wzór na obliczenie IBU to:

Waga chmielu (uncje) x Zaw. alfa kwasów w chmielu (%) x Utylizacja (%) / Objętość (galony) x 1,34

Analogiczny wzór dla polskich jednostek, którego wynik przedstawia się w odpowiadających IBU europejskich EBU, to:

Waga chmielu (gramy) x Zaw. alfa-kwasów w chmielu (%) x Utylizacja (%) / Objętość (litry) x 10



Irlandzki Dry Stout

ang. Irish Dry Stout

Czarne piwo o bogatym, wytrawnym smaku z dużą dozą goryczki chmielowej. Jest to nieco słabsza odmiana stouta, będąca najbardziej popularnym stylem piwa w Irlandii. Palone słody oraz duże ilości chmielu dają w efekcie goryczkowe, gładkie piwo o umiarkowanie palonych akcentach.

Alk. 3,8-5,2%



Irlandzkie Czerwone Ale

ang. Irish Red Ale

Gładkie, słodowe piwa górnej fermentacji o czerwonym kolorze, stanowiące irlandzką alternatywę dla słynnego stouta. Generalnie są to piwa o krągłym, gładkim charakterze z subtelnymi nutami owoców i chmielu.

Alk. 5%+



Isos

Zobacz Zizomeryzowane afla-kwasy.



Izo-alfa-kwasy

Zobacz Alfa-kwasy



J




Jard (ang. yard)

Bardzo wysoka  szklanka na piwo będąca rodzajem kulawki (nie można jej postawić pionowo bez podstawki). Ma kulistą podstawę i wygląda jak rozciągnięta kulawka do piwa Kwak. Zgodnie z nazwą ma aż 1 jard (91cm) wysokości. Sztuka picia z niej piwa polega na jednorazowym wlaniu w siebie całej zawartości, bez żadnych przerw. Problem w tym, że pełnowymiarowa szklanka tego typu mieści niemal 1,5 litra trunku!



Jęczmień

Zboże, którego ziarno jest słodowane przed rozpoczęciem produkcji piwa. Po przeprowadzonym słodowaniu mówimy o słodowanym jęczmieniu lub po prostu słodzie jęczmiennym. Większość piw na świecie jest produkowana ze słodu jęczmiennego. Jęczmienia używa się także przy destylacji innych alkoholi oraz jako normalnego składnika żywnościowego.



K




Kadź filtracyjna

Zbiornik, w którym odbywa się filtracja zacieru, podczas której brzeczka przednia zostaje oddzielona od młóta.  Kadzie tego typu są na ogół wyposażone w przypominające durszlak podwójne dno, na którym osadzają się pozostałości ziaren, oraz kranik spustowy, przez który opuszcza kadź brzeczka. W mniejszych browarach filtracja może odbywać się w tych samych kiadziach co zacieranie (kadzie zacierno-filtracyjne).



Kadź otwarta

Kadź fermentacyjna, w której proces ten odbywa się bez izolowania fermentującego piwa od otoczenia w szczelnie zamkniętym zbiorniku. Obecnie tylko nieliczne browary decyzują się na takie rozwiązanie, gdyż jest ono bardziej czasochłonne.



Kadź zacierna

Zbiornik stosowany do zacierania ziarna przy produkcji piwa.



Karbonizacja

Proces polegający na nasyceniu piwa dwutlenkie węgla (CO2). Dwutlenek węgla, powstając w czasie fermentacji, odpowiada za bąbelki w piwie. Nasycenie piwa można też otrzymać przez sztuczną karbonizację: do dojrzałego i spasteryzowanego piwa dodaje się wtedy sprężone CO2.



Karuk

Inaczej klej rybi. Żelatynowata substancja otrzymywana z pęcherzy pławnych niektórych ryb, np. jesiotra. Stosuje się go do klarowania i stabilizacji piwa.



Keg

Typ beczki będący dużym, cylindrycznym zbiornikiem np. na piwo, najczęściej zrobionym ze stali nierdzewnej lub aluminium. Kegów używa się do przechowywania, transportu i serwowania piwa pod ciśnieniem. Kegi nie są odpowiednie dla piw dojrzewających w beczkach zwanych z ang. cask, ale są powszechnie stosowane w pozostałych przypadkach. Aby móc serwować piwo, kegi podłącza się do instalacji do nalewania piwa w pubie.



Kellerbier/Zwickelbier/Landbier

Kellerbier, Zwickelbier i Landbier to trzy spokrewnione style jasnego, chmielowego lagera, wywodzące się z niemieckiej Frankonii. Większość z nich zachowuje dużą dawkę "prawdziwego" smaku. Charakteryzują się naturalnym wysyceniem, dość wytrawnym smakiem i czystym, rześkim charakterem. W przeciwieństwie do pierwszych dwóch, generalnie niefiltrowanych stylów Landbier występuje też w filtrowanych odmianach. Kellerbier charakteryzuje się największą chmielowością, podczas gdy Landbier ma więcej słodowych nut. Gama kolorów zaczyna się na bardzo jasnych, a kończy na czerwono-bursztynowym. Kolejnym podobnym do nich stylem jest Zoigl.



Keystone (ang.)

Angielski termin odnoszący się do plastikowego lub drewnianego "korka" umiejscowionego w otworze beczek typu cask, zwanym bunghole. Służy on jako miejsce do wbicia kranu, z którego można czerpać piwo.



Kieliszek tulipan

Naczynie na trunki przypominające kwiat tulipana. Ma formę zwężającego się kieliszka z poszerzeniem w górnej jego części. Termin "tulipan" może odnosić się także do szklanek (bez nóżki) o podobnym kształcie.



Kiełek

Pęd wyrastający z ziarna jęczmienia podczas słodowania.



Kiełkowanie

Proces początkowego rozwoju ziarna jęczmienia, w którym pojawiają się korzonek oraz kiełek.



Kilderkin (ang.)

Miara objętości piwa wynosząca 18 galonów imperialnych (144 pinty lub niecałe 82 litry) oraz beczka o tej pojemności.



Klarowanie

Dodawanie do piwa środków klarujących, niedopuszczającym do pojawienia się  tzw. zmętnienia na zimno.



Klarowne piwo

Piwo po schłodzeniu i filtracji, gotowe do rozlewu.



Klasztorne

Styl belgijskiego piwa górnej fermentacji warzonego w klasztorze lub opactwie. Nie należy go mylić z piwami Trapistów, posiadającymi węższą definicję.



Kocioł warzelny

Rodzaj kadzi, w której gotowana jest brzeczka. Kotły warzelne niegdyś wykonywano z miedzi; obecnie materiałem jest często stal nierdzewna lub aluminium.



Kohumulon

Jeden z trzech głównych rodzajów alfa-kwasów w chmielu, często uważany za składnik nadający piwu najwięcej goryczki.



Kolor

Odcień lub barwa piwa, na które wpływają słodowane zboża w piwie. Ciemniejsze, palone słody dają ciemniejszy trunek. W celu dokładnego mierzenia i określania barwy piwa stosuje się skale: europejską EBC (opracowaną przez Europejską Konwencję Piwa) oraz SRM, wywodzącą się z USA. Kolor piwa nie ma bezpośredniego związku z jego zawartością alkoholu.



Kölsch

Słomkowe w kolorze piwo górnej fermentacji wywodzące się z Kolonii w Niemczech. Obecnie produkuje je około 10 browarów z okolic miasta. To lekkie, dość wytrawne i chmielowe w smaku piwo zawiera do 20% pszenicy. Kölsch jest umiarkowanie goryczkowy i, dzięki leżakowaniu, posiada gładki, delikatny charakter z odrobiną owocowych smaków.

Alk. 4,5-5,5%



Kolsch


Kompania Piwowarska

Polska firma piwowarska kontrolowana przez koncern SABMiller. Posiada trzy główne browary: poznański Lech, Tyskie Browary Książęce oraz białostockie Dojlidy. Posiada około 45% rynku piwa w Polsce.



Koźlak

niem. Bock

Koźlaki są tradycyjnie ciemnymi, gładkimi w charakterze lagerami o nieco słodkawym smaku i nierzadko dużej mocy. Posiadają wysoką zawartość ekstraktu oraz wyraźnie słodowy profil smakowy. Styl ten jest popularny w Polsce, ale pochodzi z Niemiec.

Alk. 6-10%



Koźlak

Mocne, gładkie piwo ciemne o krągłym profilu i nieco słodkawym smaku, w Polsce znane jako koźlak. Posiada jedynie znikomy smak i aromat chmielu oraz bursztynowy lub brązowy kolor.

Alk. 6,2-7,5%

Zob. też: Doppelbock, Dunkler Bock i Weizenbock.



Koźlak Jesienny

Współcześnie koźlak warzony jest przy zastosowaniu dolnej fermentacji. Jednak koźlak jesienny to styl piwa kontynuujący najstarszą tradycję warzenia koźlaka jako piwa górnej fermentacji. Popularny jest przede wszystkim w Holandii, dlatego używa się także nazwy "koźlak holenderski". Piwo to charakteryzuje się dużą zawartością ekstraktu, jest treściwe i posiada umiarkowane wysycenie. Barwa oscyluje między różnymi odcieniami bursztynu.



Koźlak Lodowy

niem. Eisbock

Ciemna, mocna odmiana stylu Doppelbock. Piwa Eisbock (lodowy koźlak) produkuje się przez zamrożenie piwa Doppelbock i następne usunięcie lodu w celu zwiększenia zawartości alkoholu. Gama kolorów obejmuje ciemnobursztynowe i niemal czarne barwy.



Koźlak Majowy/Jasny Koźlak

niem. Maibock/Helles Bock

Dwie spokrewnione niemieckie odmiany stylu kożlak. Mają słodowy profil, jednak o zazwyczaj nieco bardziej chmielowym charakterze niż standardowy Bock. Ich kolor może być słomkowy, złoty lub jasnobrązowy.



Koźlak Podwójny

niem. Doppelbock

Ekstra mocne, gładkie piwo ciemne o dużej treściwości i słodkawym smaku. Tak jak w przypadku bocka, posiada niewielką chmielowość i występuje w bursztynowych i brązowych barwach.



Koźlak Pszeniczny

niem. Weizenbock

Mocniejsze niż inne pszeniczne style ciemne piwo o dużej treściwości i słodowym profilu.

Alk. 6,2-7,5%

Zob. też: Koźlak, Doppelbock i Dunkler Bock



Kożuch

Określenie niekiedy stosowane w stosunku do warstwy zbierających się na powierzchni fermentującej brzeczki drożdży.



Kraeusen (Krausen)

Warstwa grubej piany tworząca się na powierzchni w czasie fermentacji. High kraeusen to obcojęzyczny termin oznaczający fazę wysokich krążków - etap, w którym zachodzi szczytowa fermentacja i na powierzchni jest wyjątkowo dużo piany.



Kreda

Zobacz Węglan Wapnia.



Kremowe Ale

ang. Cream Ale

Łagodne, lekkie piwa typu ale o nienachalnej goryczce. Produkowane są w procesie fermentacji (górnej lub dolnej) w ciepłych temperaturach, ale leżakują w zimniejszych warunkach. Inną metodą ich produkcji jest wymieszanie piw górnej i dolnej fermentacji. Czasami zawierają dodatki, takie jak kukurydza czy ryż. Mają wysoki poziom wysycenia CO2.

Alk. 4,5-7%



Kristalweizen

Cierpkie, lekkie piwo pszeniczne z nutami banana, goździków i przypraw. Piwa Kristalweizen mają niski poziom chmielenia i są często filtrowane i pasteryzowane w celu uzyskania przejrzystej wersji bardziej tradycyjnego stylu Weizenbier. Ich poziom wysycenia jest często wysoki, natomiast gama barw obejmuje jasnożółte, żółte i pomarańczowe kolory. Piwo często serwuje się z kawałkiem cytryny.

Alk. 4,5-5,8%



Krug (niem.)

Niemiecki termin, stosowany także w j. angielskim, oznaczający kufel piwny.



Kufel

Naczynie do picia piwa posiadające ucho. Kufle róźnią się kształtem i rozmiarem, jednak wszystkie są masywne i solidne.



Kwas Chlebowy

ang. Kvass

Przypominający piwo napój o niskiej zawartości alkoholu, produkowany z fermentowanego chleba żytniego. Barwa trunku zależy od koloru użytego chleba. Istnieje wiele odmian kwasu chlebowego, do wielu z których dodaje się dla smaku owoce lub zioła, nadając mu zróżnicowene smaki i aromaty. Ten niekiedy słodki napój występuje głównie w krajach nadbałtyckich.

Alk. 0,5-2%



Kwaśny

Kwasowy smak nieco przypominający smak octu. Może pojawić się w piwie w wyniku umyślnej infekcji piwa bakteriami (np. niektóre piwa belgijskie) lub po prostu w efekcie nieporządanego skwaśnienia piwa. Profil smakowy wielu innych stylów piwa (np. pszenicznych) powinien zawierać pewne ilości kwaskowych, orzeźwiających nut.



L




Lace (ang.)

Angielski termin odnoszący się do "koronkowego" wzoru, który zostawia na ściankach szklanki piwna piana.



Lactobacillus

Szczep bakterii potrafiący przetworzyć nieprzefermentowane cukry na kwas mlekowy. Jest to zazwyczaj nieporządane zjawisko, jednak w przypadkach niektórych piw stanowi nieodzowną część procesu produkcji.



Lager Wiedeński

ang. Vienna Lager

Wywodzące się z Wiednia bursztynowo-czerwone lagery o słodowym profilu i co najwyżej średniej treściwości. W 1872 pojawiły się na niemieckim Oktoberfest i natychmiast zyskały dużą popularność. Ich generalnie zbalansowany smak zawiera nuty przypraw i słodkawe akcenty. Piwo określane jako Märzen (Marcowe) lub Oktoberfest zazwyczaj należą właśnie do stylu Lager Wiedeński.



Laktoza

Cukier składający się z glukozy i galaktozy. Drożdże browarnicze nie potrafią jej przefermentować, jednak stosuje się ją w celu nadania piwu słodyczy.



Lambik (Lambic)

Wytrawne, ostre w smaku i często nieprzewidywalne w charakterze piwa, produkowane w promieniu 10 km. od Brukseli w dolinie rzeki Senne. Walory smakowe poszczególnych partii często się różnią ze względu na zastosowanie dzikich drożdży. Innym nietypowym rozwiązaniem jest użycie "starego", trzyletniego chmielu, który traci na intensywności smaku, przy jednoczesnym zachowaniu właściwości antyseptycznych - najważniejszej jego cechy przy warzeniu piw stylu lambic. Proces produkcji odchodzi od ogólnie uznanych norm na etapie fermentacji, gdy brzeczka jest przelewana do płaskich, otwartych kadzi. W rezultacie, dzięki otwartym oknom browaru, dzikie drożdże z powietrza uzyskują dostęp do piwa i następuje jego fermentacja. Następnie jest ono przelewane do drewnianych beczek, gdzie pozostaje nawet na kilkuletnie dojrzewanie. Piwa tego stylu zawierają też ok. 30% niesłowodanej pszenicy.

Zob. też: Lambik Owocowy.



Lambik Owocowy

Zgodnie z tradycją owocowe odmiany piwa lambic produkuje się tylko w dolinie rzeki Senne, w promieniu 10 km. od Brukseli. Owoce (tradycyjnie wiśnie i maliny) dodaje się podczas fermentacji lub dojrzewania piwa, aby umożliwić im reakcję z drożdżami. Stosuje się także inne owoce, takie jak brzoskwinie, czarną porzeczkę czy winogrona.

Zob. też: Lambik



Leżakowanie

Proces dojrzewania piwa w niskich, bliskich zara temperaturach. Może trwać zaledwie tydzień, lecz także niekiedy nawet wiele miesięcy. Metodę tą można stosować nie tylko do lagerów, których nazwa nawiązuje właśnie do leżakowania, lecz także do piw typu ale, które wtedy, przecząc konwencjom, możnaby nazwać lagerem.



Liquor (ang.)

Angielski termin browarniczy oznaczający wodę stosowaną w procesie produkcji piwa. Liquor to także ogólny termin odnoszący się do mocnych alkoholi.



Lodowy Cydr/Perry

Lodowy cydr/perry (ice cider/perry) to tradycyjne napoje produkowane z jabłek zbieranych w czasie mrozu, dzięki czemu sok jest bardziej skoncentrowany w owocach. Następująca po tym fermentacja przebiega normalnie.



Lovibond

Skala określająca kolor ziarna i piwa. Zaczyna się na zerze i kończy na wartościach ponad 500.  Im większa wartość, tym ciemniejsze piwo.



M




Malt Liquor (ang.)

Angielski termin odnoszący się do piwa jęczmiennego o wyższej niż średnia zawartości alkoholu (ok. 7-8%).



Maltoza (cukier słodowy)

Fermentowalny cukier pochodzący ze słodu. Znany również jako cukier słodowy.



Marcowe

niem. Märzen/Oktoberfest

Bursztynowy, słodowy w charakterze lager średniej treściwości. Oktoberfest to nazwa słynnego niemieckiego festiwalu piwa, odbywającego się od 1810 roku. Od niego pochodzi nazwa stylu, który serwowany jest tam nieprzerwanie od 1818 roku. Oryginalne piwa festiwalowe zwano Märzen (Marcowe) - od miesiąca, w którym je warzono - i niektóre browary używają właśnie tej nazwy. Dzięki warzeniu w marcu piwa mogły powoli dofermentowywać, aż były gotowe wczesną jesienią. Tradycyjnie piwa były ciemne w kolorze, jednak w 1872 popularność zyskał bursztynowo-czerwony lager wiedeński, od którego pochodzi obecna barwa piw Oktoberfest.

Zob. też: Vienna Lager



Mech irlandzki

Roślina stosowana jako substacnja klarująca piwo. Otrzymuje się go z glonów Chrondus Crispus i dodaje do piwa w postaci suszu lub proszku.



Miedź

Zobacz Kocioł warzelny.



Mieszanie piw (ang. Blending)

Mieszanie różnych rodzajów wyprodukowanego piwa w celu otrzymania innego, nowego produktu.



Minibrowar

Mały browar, produkujący poniżej 2 tys. hektolitrów piwa rocznie.



Miód pitny

ang. Mead/Braggot

Wino miodowe o intensywnym smaku, często wzmocnionym dodatkami takimi jak owoce i zboża. Miód pitny z dodatkiem zbóż zwany jest Braggot.



Mleczny/Słodki Stout

ang. Milk/Sweet Stout

Piwa stylu sweet stout, zwane też milk stout (mleczny stout) stanowią bardziej aksamitną i słodszą odmianę typowego stouta. Charakteryzują się mniej intensywnym palonym smakiem i niższym poziomem chmielowej goryczki. Produkuje się je z dodatkiem laktozy, która nie fermentuje: dzięki temu piwo zachowuje więcej słodyczy. Występuje w kolorach od ciemnobursztynowego do czarnego.

Alk. 2,5-4%



Mocny cydr

ang. Hard Cider

Fermentowany napój alkoholowy, niebędący piwem, produkowany z jabłek. Nazwę tę stosuje się w krajach, w których cydr (ang. cider) jest określeniem napoju bezalkoholowego.



Monachijskie Ciemne

niem. Munich Dunkel Lager

Słodowe w charakterze, średnio treściwe ciemne lagery. Umiarkowana goryczka dobrze współgra tu z wyraźnymi w smaku i aromacie słodkimi nutami orzechów i czekolady.



Monachijskie Jasne

niem. Munich Helles Lager

Lekki, złocisty i dobrze chmielony lager z regionu Monachium. Podobny w charakterystyce do stylu Dortmunder, jest jednak mniej treściwy. Piwo jest gładkie oraz - pomimo nut chmielowych - niezbyt goryczkowe.



N




Nalewak ręczny

Umieszczona na barze (szczególnie w pubach zagranicznych, np. w Wielkiej Brytanii) i obsługiwana ręcznie pompka do nalewania piwa. Urządzenie zasysa piwo próżniowo, umożliwiając tym samym serwowanie go bez udziału sprężonego dwutlenku węgla.



Namaczanie

Pierwszy etap słodowania ziarna.



Napowietrzanie brzeczki

Dostarczenie do brzeczki dodatkowego tlenu w celu zapewnienia drożdżom lepszych warunków fermentacji. Można je wykonać poprzez proste mieszanie chochlą, przelewanie lub też przy pomocy specjalnych urządzeń do tego przeznaczonych.



Niemiecki Pilsner

ang. German Pilsner

Jasne lagery z Niemiec o chmielowym charakterze, spokrewnione z czeskim pilsem. W Niemczech pilsnery dzieli się na północne i południowe odmiany. Obie są zazwyczaj mocniej chmielone niż czeskie odpowiedniki i mają lżejszy charakter oraz wytrawny finisz.



Niepasteryzowane piwo

Piwo, którego nie poddano pasteryzacji - procesowi podgrzania piwa do wysokich temperatur (60-79°C) w celu zabicia bakterii i innych mikroorganizmów, np. drożdży. Taka sterylizacja wydłuża okres przydatności do spożycia piwa, ale niestety osłabia doznania smakowe i zapachowe. Nazwa procesu pochodzi od jego wynalazcy, Louisa Pasteura (1822-1895).



O




Obsługa

Podczas oceny lokalu weź pod uwagę ogół doznań po stronie klienta. Czy personel był przyjazny, pomocny i zapewnił Ci dobrą obsługę?



Odwirowanie

Technika opierająca się na odwirowaniu w kadzi wirowej osadu gorącego z brzeczki, aby uzyskać pozbawioną zanieczyszczeń, klarowną brzeczkę.



OG

Zobacz Ekstrakt początkowy.

 



Opakowanie piwa

Opakowaniem piwa może być szklana butelka, wyjątkowo w Polsce popularna puszka aluminiowa, a także niekiedy plastikowa butelka PET. Piwa przeznaczone do rozlewu w pubach i restauracjach transportuje się w beczkach lub kegach.



Osad

Unoszące się w piwie lub opadające na dno stałe resztki drożdży, chmielu itp.



Osad Zimny

ang. Cold break

Skupiska osadu protein i tanin tworzące się podczas schładzania brzeczki po jej gotowaniu.



P




Packaged beer (ang.)

Angielski termin odnoszący się ogólnie do piw dostępnych w sprzedaży w butelkach lub puszkach - w przeciwieństwie to piwa lanego.



Palony jęczmień

Niesłodowany jęczmień, który poddano suszeniu i prażeniu w wyższej temperaturze. Stosuje się go w celu dodania smaku i koloru ciemniejszym piwom, takim jak łagodne ale, portery oraz stouty. Nadaje piwu gładkość i wytrawne nuty oraz dodatkowo przyczynia się do trwałości piany. Niekiedy dodaje się go w momencie innym niż zacieranie.



Pasteryzacja

Podgrzewanie piwa do wysokiej temperatury (60-79°C) w celu zabicia bakterii i innych mikroorganizmów, w tym drożdży. Dzięki takiej sterylizacji piwo osiąga dłuższy okres przydatności do spożycia, jednak zarazem traci część smaku i aromatu. Nazwa procesu pochodzi od fransuckiego chemika i wynalazcy tej metody, Louisa Pasteura (1822-1895).



Pediococcus

Rodzaj bakterii  stosowanej w produkcji piw typu lambik. Pediococcus może być też przyczyną niepożądanej infekcji piwa innych stylów. Niektóre szczepy produkują diacetyl - substancję nadającą piwu maślany posmak. Uważa się go za niemile widziany składnik bukietu smakowego większości piw.



Perry

Perry nie jest piwem, a napojem alkoholowym, otrzymanym z przefermentowanych gruszek.



pH (power Hydrogen)

Wartość służąca określeniu stopnia kwasowości i zasadowości roztworów. Posiada rozpiętość 0-14, gdzie 7 to wartość neutralna (pH obojętne), wartości poniżej 7 to pH kwasowe, a powyżej - zasadowe.



Pin (ang.)

Angielska jednostka objętości. 1 Pin = 4,5 galonów (niecałe 20,5 l.)



Piwa Ciemne Mocne (Porter/Stout)

ang. Stout/Porter

Stout i porter to spokrewnione ze sobą style ciemnego piwa. Wszystkie stouty i portery to ciemne, pełne charakteru piwa, które mogą być słodkie lub wytrawne. Grupa ta obejmuje zarówno lekkie, przejrzyste piwa, jak i gęste trunki o nieprzeniknionym kolorze.



Piwo

"Jedyny napój dnia", wg Richarda Thomasa Sharpa.



Piwo Bursztynowe

ang. Polish Amber Lager

Słodowy lager o lekkiej lub średniej treściwości. Piwo bursztynowe to polska interpretacja bursztynowego Märzen, Oktoberfest i lagera wiedeńskiego. Te oryginalne style są słynne ze względu na Oktoberfest w Niemczech. Odmiany tego stylu produkowane w Polsce wywodzą się od tradycyjnych piw festiwalowych i w wielu przypadkach zachowały ich bursztynowy kolor.

Alk. 6-7%



Piwo Ciemne

ang. Polish Dark Lager

Ciemny, gładki lager o średniej mocy. Na ogół są to piwa dość słodowe lecz wciąż dobrze wyważone. Polscy piwowarzy mają tendencję do warzenia zdecydowanie słodszych odmian, które niekiedy posiadają bardzo wysoką zawartość alkoholu jak na ten styl.

Alk. 5,5-7%




Piwo Czekoladowe

ang. Chocolate Beer

Definicja piwa czekoladowego może być nieco myląca. Dla naszej definicji jest to piwo, które produkuje się z czekolady lub proszku kakaowego. Browarnicy preferują niskotłuszczowe kakao, ponieważ tłuszcz zawarty czekoladzie może powodować trudności podczas produkcji piwa.
Inną grupę stanowią piwa, jak np. stout czy porter, które "smakują" czekoladowo, jednak w ich produkcji w ogóle nie używa się tego składnika. Owe nuty smakowe pochodzą od ciemnego, palonego jęczmienia. Warto także wspomnieć o rodzaju słodu jęczmiennego zwanym słodem czekoladowym, którego nazwa jednak nawiązuje tylko do jego ciemnoczekoladowego koloru, gdyż nie nadaje on typowo czekoladowego smaku.



Piwo Dojrzewające w Beczkach

ang. Cask Conditioned Beer

Świeże, pełne smaku, naturalne piwa z Anglii, zwane również Real Ale (Prawdziwe Ale). Piwo przelewa się z tanków fermentacyjnych bezpośrednio do beczek i nie poddaje procesom filtracji, pasteryzacji ani dodatkowemu nagazowaniu. Zabiegi te normalnie przedłużają okres przydatności piwa, jednak wpływają negatywnie na jakość jego smaku. Drożdże pozostają aktywne i przeprowadzają powolną fermentację wtórną w beczkach. Piwa tego rodzaju na ogół nalewa się przy pomocy ręcznych nalewaków.



Piwo Dolnej Fermentacji (Lager)

ang. Lager

Lagery to piwa dolnej fermentacji o na ogół rześkim, czystym smaku. Termin lager pochodzi od niemieckiego lagern, które oznacza "przechowywać" - nawiązuje to do dłuższego czasu, jaki lagery spędzają w chłodni. Piwa te produkowane są z drożdży lagerowych, które fermentują w niższych temperaturach, dając piwo o czystym, niezakłóconym smaku. Ma ono na ogół mniejszą treściwość i mniej owocowy aromat niż piwa górnej fermentacji. Lager odpowiedniej mocy i po umiejętnie przeprowadzonym procesie dojrzewania może być doskonałym piwem. W ciągu ostatnich 100 lat piwa te stały się dominującym rodzajem piwa na świecie.



Piwo domowe

Piwo warzone w domowych warunkach, zazwyczaj dla własnej konsumpcji.



Piwo Górnej Fermentacji (Ale)

ang. Ale

Piwa te są produkowane z drożdży, które unoszą się na powierzchni w trakcie fermentacji. Drożdże piw typu ale pracują w wyższych temperaturach niż drożdże lagerowe i produkują bogatszy, owocowy smak i aromat. Przed wzrostem popularności i późniejszą dominacją  lagerów w XX wieku piwa typu ale były najpopularniejszym stylem na świecie.



Piwo Grodziskie

Tradycyjne, wędzone piwo pszeniczne górnej fermentacji, posiadające lekką goryczkę chmielową. Z początku piwo tego oryginalnego stylu było warzone w Grodzisku koło Poznania. Został on opracowany na podstawie stylu zwanego Grätzer (niemiecka nazwa Grodziska) i był bardzo popularny w północnych Niemczech. W latach 1929 -1993 piwo było prawnie chronione jako produkt regionalny. Stylowi udało się przetrwać hostiryczną zmianę w kierunku dolnej fermentacji. Ostatni browar, który nadal produkował grodziskie w latach 90-tych, został zamknięty przez Lecha z przyczyn ekonomicznych. W ostatnich czasach, dzięki działaniom niektórych mniejszych polskich browarów, podejmuje się próby reaktywowania stylu.

Alk. 3-5%



Piwo Jasne Lekkie

ang. Polish Pale Light Lager

Przejrzysty lager o niewielkiej mocy, czystym smaku i lekkiej treściwości. Te piwa są orzeźwiające i niekiedy dość wytrawne, ale posiadają tylko minimalną chmielowość i nikły słodowy smak. Gama kolorów obejmuje barwy od bardzo bladych do ciemnego brązu. Poziom karbonizacji jest wysoki i często sztucznie otrzymany.

Alk. 3-4%.



Piwo Jasne Mocne

ang. Polish Pale Strong Lager

Mocne, jasne lagery. Te relatywnie rześkie piwa mogą posiadać w pewnym stopniu chmielowy, jednak na ogół bardziej słodowy smak. Jasne mocne są często nieco słodsze w smaku od ich słabszych odpowiedników - jasnych pełnych. Zakres ich kolorów obejmuje barwy od bardzo jasnej do ciemnego brązu, jednak wiele przykładów posiada nieco ciemniejsze, bursztynowe zabarwienie. Wysycenie CO2 jest na wysokim poziomie i często pochodzi z dodatkowego procesu karbonizacji. Lepszymi przykładami jasnego mocnego wydają się być te pochodzące z mniejszych i regionalnych browarów, w których są one nadal warzone według tradycyjnych metod produkcji piwa (poza nowoczesnymi browarami masowej produkcji). Także w przypadku tego stylu niepasteryzowane i niefiltrowane odmiany mogą zachowywać w butelce mętny osad.

Alk. 6-9%



Piwo Jasne Pełne

ang. Polish Pale Full Lager

Jasny lager o czystym, gładkim charakterze i niemałej mocy. Piwa te są zwykle rześkie i dość wytrawne, ale mają mało intensywne nuty chmielowe i niewiele słodowego smaku. Charakteryzują się niewielką treściwością i kolorem od bardzo bladego do ciemnego brązu. Poziom karbonizacji jest wysoki i często sztucznie otrzymany. Wiele z najbardziej popularnych, masowo produkowanych marek lagerów należy właśnie do tej kategorii. Lepsze piwa tego stylu są często warzone według tradycyjnych metod produkcji (poza nowoczesnymi browarami masowej produkcji). W niektórych niepasteryzowanych i niefiltrowanych wariantach można dostrzec unoszący się mętny osad.

Alk. 4-6%



Piwo lane

Piwo nalewane z beczki lub podobnego pojemnika. Każdy rodzaj piwa może być piwem lanym, włączając pasteryzowane, filtrowane czy dojrzewające w beczkach. Jest to alternatywny sposób podawania piwa do butelkowania i puszkowania.



Piwo Miodowe

Piwo o smaku i aromacie miodu. Jest on popularnym dodatkiem wśród piwowarów, ponieważ zapewnia różnorodne smaki i aromaty, zwiększające złożoność i charakter piwa. Miód zawiera całą grupę cukrów, a także organizmy żywe - takie jak drożdże i bakterie - oraz enzymy. Może być on dodany bezpośrednio do piwa, w którym może fermentować nawet 8 tygodni. Ilość dodawanego miodu to tylko około 2-10% ogółu składników. Stosowanych może być wiele rodzajów miodu, w zależności od pożądanego smaku i charakteru piwa.

Piwa te mają różną zawartość alkoholu.



Piwo Miodowe

ang. Polish Honey Beer

Piwo o smaku i zapachu miodu. Tradycyjne piwo miodowe wytwarza się przez dodanie tego składnika bezpośrednio podczas fermentacji. Pożądana jest jedynie niewielka ilość miodu (około 2-10% wszystkich składników), gdyż zbyt dużo zwiększy czas fermentacji i uzyska się piwo o charakterze pitnego miodu. Piwa miodowe ostatnio zyskały na popularności w Polsce.

Piwa o różnej zawartości alkoholu



Piwo Owocowe & Smakowe

Piwa górnej lub dolnej fermentacji o smaku owocowym. Tradycja dodawania owoców do piwa liczy sobie już wiele stuleci. Treściwość, kolor, charakter chmielu i moc piwa mogą być różne w zależności od rodzaju użytych owoców. Tradycyjnie piwa owocowe wywodzi się z belgijskich piw typu lambic. W ostatnich czasach, odzwierciedlając rosnące zainteresowanie owocowym piwem, wiele polskich browarów rozszerzyło swój asortyment poprzez eksperymentowanie z nowymi i egzotycznymi smakami, m.in. śliwek, wiśni, jagód, malin i wielu innych.

Piwa te mają różną zawartość alkoholu.



Piwo Owocowe & Smakowe

ang. Polish Fruit & Flavoured Beer

Piwa górnej lub dolnej fermentacji o smaku owocowym. Tradycja dodawania owoców do piwa liczy sobie już wiele stuleci. Treściwość, kolor, chmielowość i moc piwa mogą być różne w zależności od rodzaju użytych owoców. W ostatnich czasach, odzwierciedlając rosnące zainteresowanie owocowym piwem, wiele polskich browarów rozszerzyło swój asortyment poprzez eksperymentowanie z nowymi i egzotycznymi smakami, m.in. śliwek, wiśni, jagód, malin i wielu innych.

Piwa o różnej zawartości alkoholu



Piwo Parowe

ang. California Common/Steam Beer

Styl piwa pochodzący z XVIII-sto wiecznej Kalifornii. Wyodrębnił się, gdy nie mając dostępu do lodówek, browarnicy zaczęli eksperymentować fermentując drożdże lagerowe w cieplejszych temperaturach. W efekcie powstała hybryda mająca krągły, zbalansowany charakter lagerów, połączony z bardziej intensywną owocowością piw typu ale.



Piwo Pszeniczne

ang. Wheat Beer

Piwa pszeniczne produkowane są z jęczmienia słodowego (podobnie jak inne piwa), ale posiadają również część słodu pszenicznego. Piwa wytworzonego wyłącznie ze słodu pszenicznego (bez jęczmienia) nie udałoby się wyprodukować, ponieważ składniki z ziarna pszenicy nie byłyby w stanie przetworzyć skrobię w cukier. Piwa pszeniczne są często mętne i mają kolor żółty lub pomarańczowy. Doszukać się w nich można smaków śliwki, jabłka i banana, a także posmaku wanilii. Piwa pszeniczne, które produkuje obecnie coraz więcej browarów, zazwyczaj bardzo dobrze gaszą pragnienie.

Piwa o różnej zawartości alkoholu



Piwo rzemieślnicze

Piwo produkowane przy użyciu tylko naturalnych składników, takich jak słód, chmiel, drożdże i woda, według tradycyjnych metod warzenia i w niewielkich ilościach.



Piwo sesyjne

Każde piwo, którego atrybuty (m.in. umiarkowana moc) sprawiają, że chętnie pije się je w większej ilości podczas jednej piwnej "sesji", bez szybkiego upojenia alkoholem czy przesłodzenia czy uczucia "ciężkości". Piwa tego typu określa się jako posiadające wysoką pijalność.



Piwo Szampańskie

ang. Bière de Champagne/Bière Brut

Piwa szampańskie produkuje się à la méthode originale - techniką normalnie związaną z szampanem. Fermentacja wtórna odbywa się podczas kilkumiesięcznego leżakowania (fr. sûr lie). Efekt końcowy to piwo o mniejszych i bardziej delikatnych bąbelkach CO2 - przypominających te z szampana - oraz smaku i charakterze piwa.



Piwo Trapistów

fr. Trappiste

Relatywnie mocne piwa dojrzewające w butelkach, produkowane w klasztorach trapistów. Na świecie istnieje około 150 męskich oraz żeńskich zakonów trapistów, z czego w około 16 przygotowuje się różne produkty sygnowane ich marką. Siedem z nich obecnie produkuje piwo, z czego sześć znajduje się w Belgii (Archel, Chimay, Orval, Rochefort, Westmalle i Westyleteren), a jeden w Holandii (La Trappe). Wszystkie piwa tego stylu posiadają widoczny osad drożdżowy, który nadaje im nieco kwaśny smak. W celu wpłynięcia zarówno na smak, charakter, jak i zawartość alkoholu czasem sięga się po cukier kandyzowany. Wewnątrz grupy piw trapistów można rozróżnić kilka podkategorii: Single to zazwyczaj bardzo słodowe trunki dostępne w klasztorach; Dubel są mocniejsze, bardziej chmielone i treściwe; Tripel to jasne lub bursztynowe piwa o wytrawnym, kwaskowym smaku.



Piwo z kija

Zobacz Piwo lane.



Plato Degrees (ang.)

Zobacz Stopnie Plato.



Plewa

Sucha, zewnętrzna warstwa niektórych ziaren.



Podwójne dno

Perforowane dno kotła warzelnego, dzięki któremu można oddzielić brzeczkę od części stałych ziarna.



Podwójne magnum

ang. double magnum

Butelka o pojemności 3 litrów.



Pokal

Szklane naczynie na piwo o kształcie przypominającym kielich na spłaszczonej podstawie, z wyodrębnioną nóżką lub bez. Niekiedy termin ten stosuje się też w odniesieniu do smukłych, wysokich szklanek na piwo. Typowa pojemność to ok. 0,36 litra.



Porter Bałtycki/Imperialny

ang. Baltic/Imperial Porter

Tradycyjnie mocne, często słodkie piwa dolnej fermentacji. Zazwyczaj są one klasyfikowane jako lager z definicji, ale istnieje wiele przykładów piw górnej fermentacji. Portery bałtyckie i imperialne są spokrewnione z imperialnymi stoutami, ale mają nieco mniej palony charakter. Styl ten był i jest w Polsce stosunkowo popularny.

Alk. 7-9,5%



Późne chmielenie

Dodanie chmielu w późniejszym etapie gotowania w celu zwiększenia aromatu piwa bez znaczącego wpływu na poziom goryczki.



Pozorny stopień odfermentowania

Procentowa ilość cukrów przefermentowanych na alkohol i CO2. Wartość ta jest wynikiem obliczeń: ekstrakt brzeczki podstawowej minus końcowy ekstrakt, podzielone przez ekstrakt brzeczki podstawowej. Stopień pozornego odfermentowania różni się od stopnia rzeczywistego odfermentowania, ponieważ alkohol powstający podczas fermentacji jest lżejszy niż woda i zmienia odczyt pomiaru; w praktyce jednak browarnicy stosują powszechnie pierwszą wspomnianą wartość. Większość piw posiada pozorny stopień odfermentowania na poziomie 65% do 80%.



Premium Lager

Premium lager to styl słodowych, wyraźnie chmielowych lagerów klasyfikowanych pomiędzy jasnym pełnym i pilsnerem. Gama kolorów zaczyna się na dość jasnych i dochodzi nawet do głębokiego brązu. Leżakowanie piwa może trwać nawet 4-6 tygodni. Od powszechnych piw pale lager premium lager różni się większą mocą i mniej agresywną karbonizacją (wysyceniem).

Alk. 4,5-5,5%



Przerwa zakwaszająca

Etap procesu zacierania mający na celu obniżenie odczynu pH brzeczki. Techniki tej, szczególnie na obszarach o miękkiej wodzie, używali często do zakwaszania piwa tradycyjni browarnicy. Proces ten może zająć wiele godzin i polega na przetworzeniu organicznych fosforanów ze słodu w słabe kwasy. Nowoczesną alternatywą rozwiązania problemu miękkiej wody jest np. dodawanie minerałów zakwaszających ją.



Przełom (osad gorący)

ang. Hot break

Proces koagulacji (łączenia się) białek i tanin podczas gotowania brzeczki. Prowadzi to do tworzenia się kłaczków (także zwanych przełomem lub osadem gorącym) i obfitej piany, która niekiedy może wykipieć poza kadź.



Pszeniczne

Piwa pszeniczne, podobnie jak inne piwa, produkowane są z jęczmienia słodowego, ale posiadają również część słodu pszenicznego. Piwa wytworzonego wyłącznie ze słodu pszenicznego (bez jęczmienia) nie udałoby się wyprodukować, ponieważ składniki z ziarna pszenicy nie byłyby w stanie przetworzyć skrobię w cukier. Piwa pszeniczne są często mętne i mają kolor żółty lub pomarańczowy. Można się w nich doszukać smaków śliwki, jabłka i banana, a także posmaku wanilii. Piwa pszeniczne, które produkuje obecnie coraz więcej browarów, zazwyczaj bardzo dobrze gaszą pragnienie. Mają niską lub średnią treściwość i, dzięki pszenicy, rześki charakter, często okraszony kwaskową nutą. Mogą zawierać niewielką ilość chmielowych akcentów, jednak generalnie goryczka jest na niskim poziomie.

Są to piwa o różnej zawartości alkoholu.



Punt (ang.)

Angielski termin określający wklęsły kształt denka niektórych butelek.



Q




Quadrupel/Abt

Quadrupel (Quad) i Abt to odrębne style z rodziny piw klasztornych (trapistów). Piwa Quadrupel są jasne i delikatne, o brzoskwiniowych nutach smakowych. Styl Abt jest ciemniejszy i posiada bogatszy smak z głębokimi owocowymi nutami i bardziej drożdżowym charakterem. W obu poziom chmielowości jest niewielki. Pierwszy z nich został opracowany w klasztorach La Trappe; natomiast nazwa Abt pierwotnie odnosiła się do piwa Westvleteren - późniejszego St. Barnardus. Piwa obu stylów dojrzewają w butelkach.

Alk. 10%+

Zob. też Piwo Trapistów



R




Real Ale (ang.)

Zobacz Piwo Dojrzewające w Beczkach (Cask Conditioned Beer).



RIMS

Zobacz Cyrkulacyjny System Zacierania.



Roggenbier

Piwo produkowane z żytniego słodu. Jest to nietypowy styl, gdyż może występować zarówno jako piwo górnej, jak i dolnej fermentacji. Żyto stanowi około 25% całego zasypu. Powstałe piwo jest cierpkie i ostre w smaku, posiada owocowe akcenty i wytrawny finisz. Można spotkać zarówno filtrowane, jak i niefiltrowane odmiany.

Alk. 6,2-7,5%



Rosyjski Stout Imperialny

ang. Russian Imperial Stout

Mocno chmielony, goryczkowy stout o dużej mocy. Pierwotnie opracowany w celu eksportu (w rejon Bałtyku), jest bardzo ciemnym piwem o niemal smolistej konsystencji. Dzięki ciemnym, palonym słodom posiada bogaty smak z lekko owocowymi, kwaskowatymi, a nawet mlecznymi akcentami. Niektórzy browarnicy zalecają minimum dwuletni okres leżakowania, aby pozwolić piwu się rozwinąć.

Alk. 7-11,5%



Rozlew

Następujące na końcu procesu produkcji przelanie piwa do butelek, puszek lub kegów/beczek.



S




SABMiller

Międzynarodowa firma piwowarska z siedzibą w Wielkiej Brytanii, obecna w ponad 70 krajach na świecie. Zajmuje drugie miejsce na świecie pod względem sprzedaży piwa, której wartość w 2011 roku wyniosła 19 miliardów USD. W Polsce SABMiller jest właścicielem Kompanii Piwowarskiej, której browary to: Lech w Poznaniu, Tyskie Browary Książęce oraz białostockie Dojlidy.



Saccharomyces

Rodzaj drożdży jednokomórkowych fermentujących cukier.



Saccharomyces Cerevisiae

Drożdże górnej fermentacji (ale).



Saccharomyces Uvarum (Saccharomyces Carlsbergensis)

Drożdże dolnej fermentacji (lagerowe).



Sacharyfikacja

Etap zacierania, w którym skrobia ze słodu jest rozkładana na fermentowalne cukry, głównie laktozę.



Sahti

Tradycyjne piwo górnej fermentacji pochodzące z Finlandii. Do jego produkcji tradycyjnie używa się drożdży piekarnianych (choć obecnie także browarniczych) oraz różnych zbóż, takich jak: żyto, jęczmień, pszenica i owies. Nie zawsze natomiast dodaje się chmiel. W smaku to mętne piwo posiada charakterystyczne dla piw pszenicznych bananowe nuty.

Alk. 7-8%



Saison

ang. Saison/Farmhouse Ale

Piwa stylu Saison były oryginalnie warzone sezonowo w okresie letnim jako orzeźwiające ale. Zazwyczaj o pomarańczowym kolorze, trunki te mają niską do średniej treściwość i są mocno chmielone. Dzięki mocnemu wysyceniu CO2 na powierzchni tworzy się obfita czapa. W smaku dominują rześkie i ostre "przyprawowe" nuty oraz akcenty słodów karmelowych, a całość okraszona jest zapachem owoców. Dodatek takich przypraw i ziół jak skórka pomarańczowa czy lukrecja nadaje piwu złożony, owocowo-cytrusowy charakter.

Alk. 5,5-7,5%



Sake

Niemal przezroczyste piwo robione z fermentowanego ryżu. Inne składniki to słód, drożdże i woda. Nie jest wysycone CO2 i w smaku bardziej przypomina wino niż piwo. Pierwszy raz uwarzono je ponad 1000 lat temu w Japonii.

Alk. 14-17%



Schwarzbier

Średnio mocne, ciemne piwa dolnej fermentacji. Schwarzbier to krągły lager o zbalansowanym smaku. Goryczka jest na niskim poziomie i na pierwszy plan wysuwają się gładkie, słodowe, lekko słodkie akcenty. Piwo ma kolor ciemnobrązowy lub czarny.

Alk. 4-6%



Seidel (niem.)

Niemiecki termin, stosowany także w j. angielskim, oznaczający kufel piwny.



SG (ang. Specific Gravity)

Zobacz Ekstrakt.



Shilling (ang.)

Tradycyjna metoda określania ceny piwa w Szkocji na podstawie jego mocy. Stąd nazwy niektórych szkockich piw zawierają liczbę (60, 70, 80 lub 90) oznaczającą ich tracycyjną cenę. Obecnie, mimo że system już dawno wyszedł z użycia, nazwy nadal funkcjonują.



Shive (ang.)

Angielska nazwa korka, którym zatyka się tradycyjne beczki typu cask.



Siarczan wapnia

Minerał występujący w wodzie, którego uwodniona forma znana jest jako gips. Siarczan wapnia wykorzystuje się w produkcji piwa w celu zwiększenia w nim ilości wapnia i siarczanu.



Siarczek dimetylu

Związek siarki odpowiedzialny za pewne aromaty i smaki w piwie. W niewielkich ilościach nadaje słodki aromat, który jest pożądany w niektórych lagerach;  w większym stężeniu jednak sprawia, że piwo nabiera aromatu i smaku gotowanych warzyw, np. kapusty. Siarczek dimetylu (DMS) powstaje na skutek zakażenia piwa podczas produkcji, a także w czasie gotowania brzeczki. Jeśli nie schłodzi się jej dostatecznie szybko po podgrzaniu, siarczek dostanie się do niej w większej niż pożądana ilości.



Siarkowy smak

Aromat przypominający palone zapałki lub dla niektórych zepsute jajka, który może pojawić się w piwie przez niepożądane działanie drożdży lub wystawienie piwa na działanie światła.



Skala Ballinga

Skala określająca zawartość cukrów w roztworze, stosowana do określania zawartości ekstraktu. Nazwana od jej twórcy, Carla Josapha Ballinga.



Skala SRM

Skala stosowana do określania koloru piwa. Ciemne piwa posiadają wysokie wartości SRM (np. Stout - 45 SRM); natomiast jasne piwa - niższe (np. Jasny Lager - 2 SRM). Wartość SRM można zamienić na wartość EBC mnożąc tą pierwszą przez 1,97.



Skimming (ang.)

Angielski termin odnoszący się do zbierania drożdży z powierzchni brzeczki po fermentacji.



Skunks

Aromat pochodzący ze związków chmielu wystawionych na działanie światła i ciepła. Może powstawać w piwie w jasnych (np. zielonych) butelkach lub gdy piwo wystawione jest na działanie wysokiej temperatury i światła (np. ultrafioletowego).



Smak

Oceniając smak piwa weź pod uwagę obecność konkretnych nut smakowych oraz czy istnieje równowaga pomiędzy bardziej słodką "słodowością" a chmielową goryczką.



Sorgo

Rodzaj roślin z rodziny traw, występujących m.in. w Afryce i Eurazji, z których otrzymuje się jadalne ziarno, mogące posłużyć jako dodatek do piwa, a w niektórych przypadkach (ze względu na brak zawartości glutenu) jako substytut podstawowego słodu.



Sposób podania

Podczas oceny lokalu weź pod uwagę to, jak piwo zostało podane. Czy zaserwowano je w odpowiednim szkle (kuflu, szklance itp.)? Czy ma należytą temperaturę? Czy w odpowiedni sposób je nalano?



Stange (ang.)

Angielska nazwa wąskiej szklanki do piwa, tradycyjnie służącej do picia niemieckich piw takich jak Kölsch i Alt. Typowa pojemność to ok. 340 ml.



Stillage (ang.)

Angielska nazwa tradycyjnej konstrukcji umieszczonej w piwnicy pubu dla podtrzymywania beczek typu cask.



Stopień odfermentowania

Stopień przefermentowania cukrów na alkohol i CO2, wiążący się ze spadkiem wartości ekstraktu w brzeczce w czasie fermentacji. W browarnictwie stosuje się najczęściej pozorny stopień odfermentowania.

Zobacz Pozorny stopień odfermentowania.



Stopnie Plato

Skala określająca ekstrakt (zawartość cukru) w brzeczce, określany za pomocą areometru. Wyraża wagową zawartość ekstraktu w procentach. Jest zmodyfikowaną wersją skali Ballinga. 



Stout Eksportowy

ang. Foreign Export Stout

Mocny stout warzony przy wyjątkowo dużym udziale chmielu wraz z innymi naturalnymi konserwantami, w celu zabezpieczenia eksportowanego piwa przed zepsuciem podczas długich podróży. Piwa te są często słodsze niż standardowy stout, o nieco mniej solidnej treściwości niż imperial stout. Foreign export stout jest nadal popularny w krajach, do których oryginalnie trafiał z Wielkiej Brytanii, takich jak Jamajka czy Sri Lanka. Powstają tam regionalne odmiany są często nieco słodsze od brytyjskich.

Alk. 6-8%



Stout Owsiany

ang. Oatmeal Stout

Stouty owsiane (ang. Oatmeal Stout) są odmianą stylu Sweet Stout. Zboże to dodaje się dla zwiększenia treściwości i słodyczy. Te aksamitne piwa mają lekko orzechowy smak z nutami kawowymi, czekoladowymi i innymi palonymi akcentami. Są mocniejsze i bardziej goryczkowe niż piwa stylu Sweet/Milk Stout, jednak w obu przypadkach czasem podczas procesu produkcji dodaje się laktozę, nadającą piwu bardziej słodki smak.

Alk. 4-7%



Sukroza

Zobacz Cukier trzcinowy.



Suszarnia chmielu

Tradycyjna suszarnia chmielu, zwana po angielsku oasthouse, to często owalny budynek o jednym lub kilku piętrach, na których rozkładano chmiel. Podłogi każdego poziomu były cienkie i posiadały otwory, przez które dostawało się ciepłe powietrze pochodzące z pieca poniżej.



Suszenie słodu

Proces podgrzewania słodu w celu wysuszenia go, w niektórych przypadkach przeprowadzany w specjalnych piecach. Jest to istotny etap słodowania, gdyż powoduje on usunięcie naturalnego smaku ziarna i zatrzymuje proces jego kiełkowania. W rezultacie otrzymujemy suchy słód o innym aromacie i akcentach smakowych, zależnych od długości, temperatury i metody suszenia.



Szczepienie

Dodanie drożdży do brzeczki w celu rozpoczęcia jej fermentacji.



Szklanka do piwa pszenicznego

Wyższa wersja szklanki do piwa pils, charakteryzująca się cienkimi ściankami, lekkim ich rozchyleniem oraz solidną podstawą. Zazwyczaj ma pojemność 0,5l.



Szklanka typu 'pint'

Popularna w Wielkiej Brytanii szklanka do piwa. Typowa brytyjska odmiana mieści około 0,57 litra trunku i posiada lekko rozwarte ścianki oraz wybrzuszenie w około 3/4 wysokości. Typowa szklanka tego typu stosowana w USA posiada pojemność ok. 0,47 litra. W Polsce i większości krajów europejskich najczęściej spotykana pojemność to równe 0,5 litra.



Szkockie Ale

ang. Scottish Ale

Ciemne, treściwe i wyraźnie słodowe piwa górnej fermentacji wywodzące się ze Szkocji. Ich słodkawy profil zawiera wędzone nuty, pochodzące ze słodu wędzonego w torfowym dymie. W ostatnich latach można zaobserwować powrót nazw zawierających kategorie "shillings" (np. 60/-, 70/-, 80/-, 90/-), stosowane niegdyś do określania ceny piwa. Mimo swojego rozwiniętego charakteru nie są tak bogate smakowo ani tak mocne jak Scotch Ale.

Alk. 3-5,5%



Szkockie Ale/Wee Heavy

ang. Scotch Ale/Wee Heavy

Mocne, treściwe piwo górnej fermentacji pierwszy raz uwarzone w XIX wielu w szkockim Edynburgu. Scotch Ale to styl o intensywnym smaku i aromacie. Bogate nuty słodowe, często pochodzące z palonego i jasnego słodu, są tutaj balansowane dużą dawką chmielu. Szkockie odmiany charakteryzują się niższą od amerykańskich zawartością alkoholu. Piwa Wee Heavy niekiedy określa się mianem 90/- (w nawiązaniu to ich historycznej ceny w szylingach) i można je traktować jako podkategorię Scottish Ale.

Alk. 5,8-8%



Szkockie Lekkie Ale

ang. Scotch Light Ale

Lekkie piwa górnej fermentacji o małej mocy i delikatnie słodowym charakterze. W ich smaku i aromacie obecne są tylko minimalne nuty chmielowe. Scotch Light (lekkie) Ale, czasem nazywane 60/- (w nawiązaniu do jego historycznej ceny w szylingach), można traktować jako podkategorię Scottish Ale. Gama kolorów zaczyna się na bursztynowym a kończy na ciemnym brązie.

Alk. 2,5-3,5%



Szkło

Ogólny termin określający szklanki, kieliszki i inne szklane naczynia.



Szlachetny chmiel

Istnieją cztery odmiany chmielu tradycyjnie uznane jako odmiany szlachetne. Uprawia się je na niewielkich obszarach w Europie i są to:
1. Hallertauer Mittelfruh z Bawarii w Niemczech,
2. Tettnanger Tettnang z niemieckiego regionu Jeziora Bodeńskiego,
3. Spalter Spalt z niemieckiego miasta Spalt,
4. Chmiel Żatecki (Saaz) z czeskiego miasta Žatec.
Istnieją inne odmiany chmielu spełniające kryteria chmielu szlachetnego (np. polski Lublin, Liberty. Mt. Hood, Perle i inne), jednak wszystkie pochodzą od wymienionych czterech rodzajów.



Szpunt

Gumowa, plastikowa lub drewniana zatyczka służąca do zatykania otworu w beczce (szpuntowania). Zazwyczaj ma zwężający się, cylindryczny kształt.



Słód

Jeden z głównych składników piwa. Słód to nazwa ziarna (np. jęczmienia), które poddano słodowaniu. Proces ten obejmuje zroszenie lub zanurzenie ziarna w wodzie, które zapewnia ziarnu odpowiednie warunki do kiełkowania. Dzięki kiełkowaniu część skrobi rozkładana jest na prostrze, fermentowalne cukry. Następnie ziarno  suszy się, przez co proces kiełkowania zatrzymuje się. Smak otrzymanego słodu zależy min. od rodzaju jęczmienia, długości okresu kiełkowania oraz temperatury i sposobu suszenia.



Słód czekoladowy

Słodowany jęczmień, który podlega paleniu aż do nabrania brązowego koloru. Nie ma nic wspólnego z czekoladą czy kakao i nadaje piwu orzechowe, palone nuty smakowe. W przeszłości często używano go dla smaku, treściwości oraz koloru w piwach ciemnych i starych odmianach ale. Przy jego produkcji stosuje się słód bogaty w azot, który jest palony w temperaturze do 230°C.



Słód karmelowy

Znany też jako słód kryształowy, używany jest do produkcji ciemniejszych piw. Powstaje przez suszenie świeżego, tzw. zielonego słodu (jeszcze nie poddanego prażeniu w piecu) w wyższej temperaturze w celu przetworzenia częsci skrobii w cukrowy syrop. Dopiero teraz suszy się ziarna w specjalnym piecu w temperaturze 250°C, co powoduje także karmelizację części cukru. Po ostygnięciu ziarno tworzy stałą skarmelizowaną masę. Słody karmelowe nadają piwu czerwono-złocisty kolor i orzechowy posmak.



Słód kryształowy

Zobacz Słód karmelowy.



Słód Mild Ale

Rodzaj słodu nadający piwu smaki tradycyjnie kojarzone z łagodnymi odmianami ale. Posiada ciemniejszy kolor niż jasne słody i produkuje się go z jęczmienia o większej zawartości azotu.



Słód pale ale (ang.)

ang. Pale (ale) malt

Słód o jasnym kolorze, będący podstawowym słodem w produkcji jasnych piw typu ale oraz bitterów, stosowany także w produkcji innych piw, także dolnej fermentacji. Suszy się go przez długi czas w niskich temperaturach.



Słody lagerowe

Słody te są odpowiedzialne za bardzo jasny kolor typowych lagerów. Słód taki trzeba suszyć w niskiej temperaturze (aby nie zniszczyć enzymu proteinazy), dlatego właśnie utrzymuje on bardzo jasny kolor. Słody lagerowe tradycyjnie zaciera się metodą dekokcyjną, obejmującą przerwę w niskiej temperaturze przed głównym zacieraniem. Istnieje wiele rodzajów słodów lagerowych, które obejmują min.  jasne słody pilzneńskie, ciemniejsze monachijskie, słód Carapils i wiele innych.



Ś




Ściągający smak

Specyficzny, gorzkawo-cierpki posmak wywołujący uczucie suchości w ustach, czasem kojarzony z błędną obróbką ziarna. Może być wynikiem gotowania, długiego zacierania, nadmiernego wysładzania lub wysładzania z użyciem twardej wody.



Środki klarujące

Substancje dodawane do piwa w celu jego sklarowania. Pomagają one w skupianiu cząsteczek drożdży i innych związków, które następnie opadają na dno. Jest to szczególnie istotne w przypadku piw dojrzewających w beczkach. Stosuje się różne substancje, wśród których są: karuk (inaczej klej rybi; otrzymywany z pęcherzy pławnych ryb), żelatyna, bentonit, żel krzemionkowy, poliwinylopolipirolidon (PVPP), mech irlandzki i inne.



Śruta

Sucha mieszanina rozdronionych ziaren (najczęściej jęczmienia) używana do zacierania. Ma postać bardzo grubo zmielonej mąki lub drobnym trocin.



Śrutowanie

Proces mielenia słodowanego jęczmienia (lub innych zbóż), w którego rezultacie otrzymujemy przypominającą grubo zmieloną mąkę mieszaninę - śrutę. Zabieg ten umożliwia wypłukanie z ziaren cukrów i innych rozpuszczalnych substancji w trakcie zacierania. Bielmo ziaren (wewnętrzna tkanka zawierająca skrobię i inne substancje odżywcze) powinno się zmielić na średniej wielkości cząsteczki, natomiast plewy (łupiny) powinny pozostać nienaruszone, aby później pełnić rolę filtra.



Śrutownik

Rodzaj młynka używanego do śrutowania ziarna. Zobacz Śrutowanie.



T




Taniny

Związki organiczne znajdujące się w niektórych roślinach, m.in. słodzie jęczmiennym i chmielu. Taniny są współodpowiedzialne za goryczkę w piwie, a niekiedy też za cierpki, ściągający smak i w nadmiarze są nieporządanym elementem profilu smakowego piwa.



Tank fermentacyjny

Zbiornik, w którym przeprowadza się fermentację.



Tannic (ang.)

Zobacz Posmaki ściągające.



Tripel

Tripel to styl jasnych, mocnych i wysoko chmielonych piw ale w stylu klasztornym. Oprócz goryczki chmielowej posiadają one wyraźną drożdżowość, akcentowaną przez brak bogatych ciemnych słodów w zasypie.

Zob. też: Trappist



Trub (ang.)

Zobacz Gęstwa.



Trwałość piany

Zdolność piwa do utrzymania pienistej czapy po nalaniu. Trwałość i ilość piany zależą od wielu czynników, między innymi zawartości białek, substancji goryczkowych i oczywiście CO2.



U




Uczucie w ustach

Podczas degustacji zwróć uwagę, jakie uczucie w ustach wywołuje piwo niezależnie od samego smaku. Czy leżąc na języku wydaje się lekkie czy ciężkie? Zastanów się nad treściwością, konsystencją oraz poziomem wysycenia piwa (karbonizacji) odczuwalnym w ustach. Piwa określa się zazwyczaj jako lekkie, średnio treściwe oraz treściwe (ciężkie).



Układanie się smaków

Proces dochodzenia piwa do optymalnego stanu po fermentacji, w czasie dojrzewania.



Ulepek

Potoczne określenie nadmiernie słodkiego piwa.



Ullage (ang.)

Angielskie wyrażenie określające wolną przestrzeń w casku (beczce) piwa.



Union

Słynna w Wielkiej Brytanii metoda fermentacji, wywodząca się z Burton-on-Trent, w której wykorzystuje się wielkie dębowe beczki.



Ur (Urtyp) (niem.)

Niemiecki wyraz oznaczający "oryginalny" lub "oryginalny rodzaj", stosowany do podkreślania tradycyjnego charakteru niektórych piw.



Utlenianie

Reakcja chemiczna, która może zachodzić w piwie z powodu obecności tlenu, nadając warce nieświeży aromat, niekiedy też określany jako ścierowaty lub kartonowy.



Utylizacja chmielu

ang. hop utilisation

Procentowa wartość efektywności chmielenia, obliczana przez pomnożenie ilości izo alfa-kwasów przez 100 i podzielenie wyniku przez ilość alfa-kwasów z chmielu dodanego wcześniej do kotła.



V




Van Pur (Van Pur Sp. z oo)

Duża polska firma browarnicza w siedzibą w Warszawie. Posiada pięć browarów, znajdujących się w: Łomży, Jędrzejowie, Rakszawie, Koszalinie i Zabrzu. Średni udział w rynku Van Pur sięga 10%.



Venting (ang.)

Angielski termin odnoszący się do czynności spuszczenia nadmiernej ilości dwutlenku węgla z beczki typu cask przez podaniem piwa.



Vorlauf

Proces ponownego wlewania do zacieru pierwszej części spływającej brzeczki podczas filtracji. Początkowo spływający filtrat (czasem z niemieckiego zwany vorlauf) jest często zbyt mętny, dlatego dolewa się go z powrotem do ponownej filtracji.



W




Warzenie (gotowanie)

Etap procesu produkcji piwa, w któym gotuje się brzeczkę w kotle warzelnym, zazwyczaj dodając też chmiel. Czas gotowania wpływa na stopień izomeryzacji - reakcji chemicznej zmieniającej cząsteczki kwasów odpowiedzialnych za goryczkę z chmielu. Upraszczając, im dłuższe gotowanie, tym więcej goryczki będzie w piwie. Gotowanie usuwa też nieporządane białka i inne związki z brzeczki (np. siarczek dimetylu) oraz sterylizuje piwo. Na tym etapie można też dodać niesłodowane cukry, wpływające na smak lub treściwość.



Wędzone/Rauchbier

Specyficzny styl wędzonych lagerów wywodzący się z Bambergu w Niemczech. Charakterystyczny lekko wędzony smak pochodzi od słodu wędzonego nad drewnem bukowym. Otrzymane piwo jest gładkie, słodowe, z delikatnymi nutami owocowymi.



Węglan wapnia

Minerał występujący w wodzie, znany także jako kreda. Czasem używa się go przy produkcji piwa do zwiększenia zawartości węglanów oraz wapnia.



Węglowodany

Związki takie jak organiczne cukry proste i skrobie, będące źródłem energii organizmów żywych. Wiele z nich nadaje się na pożywkę dla drożdży podczas produkcji piwa.



Weizen

Niemiecki termin określający piwa pszeniczne.



Whirlpool

Rodzaj kadzi wirowej, w której zachodzi proces odwirowywania brzeczki po jej gotowaniu, mający na celu skupienie osadu w postaci stożka na środku kadzi.



Willibecher (ang.)

Rodzaj szklanki na piwo. Przypomina typową szklankę typu pint, lecz ma cieńsze ścianki, których rozwarcie kończy się w ok. 2/3 wysokości. Także znany jako Becher.



Winter Warmer

Mocne, treściwe piwa ciemne o słodowym charakterze i bogatym smaku. Winter Warmer (w wolnym tłumaczeniu "Zimowy Ogrzewacz") jest zazwyczaj sezonowo warzony jako rozgrzewający alkoholem trunek na zimę. Może mieć bursztynowo-brązowy, ale też niemal czarny kolor. Są to zazwyczaj słodkawe, krągłe piwa o niskim poziomie goryczki.

Alk. 5-8%



Wit

Przymiotnik pochodzący z języka holenderskiego oznaczający "biały", stosowany w nazwach piw - np. belgijskie piwo pszeniczne Witbier. Zobacz też sekcję Style Piwa.



Witbier

Orzeźwiające piwo jasne warzone z niesłodowanej pszenicy, owsa i jasnego słodu jęczmiennego. Niesłodowana pszenica nadaje mu większą treściwość, która mimo to pozostaje lekka lub średnia. W smaku piwa udział mają przyprawy, takie jak Curacao, skórka pomarańczowa czy kolendra. Wpływają one także na wysoką trwałość piany. Dzięki użytym drożdżom Witbier jest mętne i posiada kwaskowe akcenty. Niekiedy do piwa dodaje się owies, który nadaje mu większą gładkość. Witbier zazwyczaj dojrzewa w butelkach.

Alk. 4-5%



Wnętrze

Weź pod uwagę design wnętrza, jego rozmiary, dekoracje i wyposażenie. Czy sam pub, a także toalety, są utrzymywane w czystości? Możesz też uwzględnić takie udogodnienia, jak wi-fi, ogródek czy menu z posiłkami.



Woda

Jeden z czterech kluczowych składników piwa, stanowiący czasem aż 90% jego składu. Niektóre regiony znane z warzenia piwa zyskały sławę właśnie dzięki wysokiej jakości swojej wody. W produkcji piwa istotne znaczenie ma wartość pH oraz zawartość minerałów - cechy, które sprawiają, że woda o różnych parametrach często nadaje się do produkcji konkretnych stylów piwa.



Wtórna fermentacja

Etap fermentacji następujący po "głównej", burzliwej fermentacji. Może odbywać się w tym samym zbiorniku, po przelaniu do innego zbiornika (zobacz Fermentacja cicha) albo też w beczkach lub butelkach. Okres jej trwania to od kilku tygodni nawet do wielu miesięcy. Zobacz też Fermentacja burzliwa.



Wybór piw

Gama dostępnych w pubie piw. Weź pod uwagę liczbę różnych rodzajów i stylów piwa oraz czy są dostępne jako lane piwo, butelkowane czy może jedno i drugie?



Wygląd

Wygląd piwa. Weź pod uwagę kolor, poziom wysycenia (nagazowanie), pianę oraz czy piwo jest mętne, czy klarowne.



Wymiennik ciepła

Urządzenie browarnicze stosowane do szybkiego schłodzenia brzeczki po gotowaniu. Może się składać z wielu płyt, między którymi przepływają rozdzielone brzeczka i woda (płytowy wymiennik ciepła) lub mieć postać rurki miedzianej o wielu zwojach, zanurzanej w brzeczce (chłodnica zanurzeniowa). Innym rodzajem jest chłodnica przeciwbieżna, składająca się z rurki, przez którą płynie brzeczka, znajdującej się w większym przewodzie, przez który z kolei przepływa woda chłodząca.



Wysładzanie

Odzyskanie cukrów z młóta (stałych resztek z procesu zacieru) poprzez dodanie do niego wody w kadzi zaciernej. Dzięki temu zalegające w młócie cukry słodowe i ekstrakt zostają lepiej wypłukane i trafiają jako tzw. brzeczka wysłodkowa do brzeczki przedniej. Wysładzanie można przeprowadzić dolewając wodę do młóta, zanim spływająca brzeczka je odkryje (wysładzanie ciągłe, ang. fly sparging) albo poczekać do spłynięcia filtratu i wtedy dodać wodę, niekiedy kilka razy (wysładzanie na raty, ang. batch sparging).



Z




Zacier

Mieszanina śrutu słodowego i gorącej wody, z której powstaje brzeczka.



Zacieranie

Proces mieszania śruty słodowej z gorącą wodą w celu przemiany skrobi zawartej w ziarnach na fermentowalne cukry. Na tym etapie wyodrębniają się też kolory i nuty smakowe obecne później w gotowym piwie.  W trakcie kilkugodzinnego zacierania cukier skrobiowy rozpuszcza się w wodzie, w rezultacie tworząc słodką, brązową ciecz - brzeczkę. Zbiornik, w którym odbywa się zacieranie, to kadź zacierna.



Zacieranie infuzyjne

Metoda zacierania słodu, w której ziarno (najczęściej słodowany jęczmień) zalewa się wodą i utrzymuje w stałej temperaturze (zacieranie jednotemperaturowe) lub robi kilka przerw w konkretnej temperaturze, dzięki czemu na każdym poziomie dochodzi do innych przemian ziarna.



Zacieranie metodą infuzji wzrastającej

Sposób zacierania infuzyjnego, w którym kilka razy dodaje się odmierzoną ilość wody o określonej, coraz wyższej temperaturze. Dzięki temu zacier jest utrzymywany przez jakiś czas w różnych temperaturach (tzw. postoje), w których zachodzą przemiany różnych składników ziarna.



Zadanie drożdży

Dodanie drożdży do brzeczki po jej ostygnięciu do odpowiedniej temperatury (np. 21°C). Zadanie drożdży przy za niskiej lub za wysokiej temperaturze doprowadzi do ich śmierci. Cały proces odbywa się kadzi fermentacyjnej.



Zamknięta fermentacja

Fermentacja odbywająca się wewnątrz zamkniętego fermentora, zapewniającego izolację od otoczenia i beztlenowe środowisko. Minimalizuje ryzyko utlenienia i zakażenia piwa.



Zasyp

Termin określający ilość słodu lub podobnego składnika użytego do uwarzenia danej ilości piwa.



Zawór fermentacyjny

Zawór umożliwiający usunięcie dwutlenku węgla ze zbiornika fermentacyjnego przy ograniczeniu możliwości zakarzenia piwa.



Zbiornik fermentacyjny

Zobacz Tank fermentacyjny.



Zbożowy (smak/zapach)

Właściwość sensoryczna piwa przywodząca na myśl smak lub aromat ziaren zbóż.



Ziemistość

Określenie smaku lub aromatu odnoszące się do wilgotnych, piwnicznych lub "kartonowych" odczuć sensorycznych, które mogą niekiedy być wynikiem zakażenia bakteryjnego piwa.



Zimna filtracja

Proces, w którym piwo przepuszcza się przez drobny filtr, aby usunąć pozostałości drożdży i zastopować dalszą fermentację, będący alternatywą dla pasteryzacji. Przy jego zastosowaniu piwo zachowuje bardziej intensywny smak i charakter niż przy pasteryzacji.



Zizomeryzowane afla-kwasy

Te alfa-kwasy, które poddano izomeryzacji (przekształceniu chemicznemu) w celu nadania piwu goryczki. Izomeryzacja zazwyczaj zachodzi w kotle warzelnym po dodaniu chmielu.



Zmętnienie na zimno

ang. chill haze

Zmętnienie piwa pojawiające się podczas jego schładzania. Jest wynikiem łączenia się białek i tanin (poprzez wiązanie się wodoru), które tworzą widoczne cząsteczki. Zmętnienie znika wraz z ogrzewaniem się piwa.



Ż




Żytnie Ale

ang. Rye Beer

Żyto jest trudnym w użyciu składnikiem w piwowarstwie, dlatego na ogół dodaje się je tylko w niewielkich ilościach. Zboże to przyczynia się do nieco ostrzejszego smaku piwa oraz sprzyja formowaniu się pienistej czapy.



Żywica

Kleiste wydzialiny roślin, w browarnictwie pochodzące z szyszek chmielu (np. w postaci humulonów i lupulonów) i służące jako źródło goryczki.



made by Inventcom | BEERPUBS.PL © Copyright 2012 - 2016